ay bükücü

Londra gibisi var mı ki...

2012-02-12T13:40:00.000-08:00

2 gündür toplasanız 10 cümle kurmadım, 10 ayrıca ana kapısından girdikten sonra otelde odama ulaşmak için döndüğüm köşelerin toplam sayısı. Yangın kapılarını ve merdivenleri saymıyorum bile.. www.mercure.com

Staines, inanılmaz sakin bir bölge.. Sokaklar daima boş, kışın getirdiği bir durum da var tabii ve ben buna bayıldım. Nasıl oluyor da bir adada bu kadar az insan barındırmayı başarıyorlar...

Herşey azar azar var ve hep küçük küçük.. Küçük arabalar, küçük binalar, vs.

Sokaklar hep müzisyen dolu.. ve hepsi neşe dolu!

Akşam 17:00 itibari ile heryer kapanmış oluyor. 21:00 sularında su bulmaya çalışırsanız Vue'daki sinemanın 2. katında Ben&Jerry's e gitmek lazım. Spring Water gibisi yok.

Kalabalık diye bir kavram yok, tamam kafeler ve restoranlar dolu ama sadece olması gerektiği kadar.

Her yer Riverside imiş meğer. London Waterloo'dan Staines', Chapman Junction'dan Hampton Court'a kadar her yerde Riverside yazan bir dükkan, restoran, bar görebilirsiniz. E normal tabii, her yer nehir buralarda.

Londra merkeze gezmek için değil müzikal izlemek için gittim. Yarı fiyatına gösteri bileti satan bir ofisi de üşenmedim buldum. "Rock of Ages" müzikalini izledim. Bildiğimiz tüm 80ler rock dönemi süper canlandırılmış ve günümüzden de espriler çok güzel yedirilmiş. Sürprizlerle dolu ve canlı/heyecanlı, seksi bir gösteri idi! Çok eğlendim...

Keyfim yerinde, hele ki az önce tv'de Willy Wonka izledim, pek "şeker"di.

Bu haftasonunun kötü haberi ise Whitney Houston'ın ölümü oldu.. Bana ingilizceyi şarkılarla öğreten kadına selam olsun buradan. Huzur içinde uyusun...

Hadi bakalım...

doubt

2011-06-21T03:55:00.000-07:00

such a strong word. even stronger if you doubt love.

i am struggling. i am fighting. i am not giving up yet.

i don't believe in love. love is temporary.

wait.. being temporary does not mean unreal. does it?

the middle

2011-06-18T04:23:00.000-07:00

............. It just takes some time, little girl you're in the middle of the ride.
Everything (everything) will be just fine, everything (everything) will be alright (alright). ...........

Jimmy Eat World - The Middle

büyümedim

2011-05-31T11:43:00.000-07:00

Geçmişe dönüp dönüp bazı şarkıları bulup çıkarmak, defalarca dinlemek, yeniden doymak huyumdur. Öncesinde nadasa bırakmışımdır tabii onları; o da huyumdur.

Ed Kowalczyk'li Live'dan "Lightning Crashes" ve Ankara'nın en güzel yanı Pilli Bebek'ten "Olsun" son günlerimin şarkıları.. ("son günlerim" lafı ne garip bir his yarattı bir anda..)

Beni bilirsiniz, beş dakika muhabbet etseniz neşemi ve enerjimi anlatırsınız. Renklerimi, gülümsememi.. kahkahamı.. Çünkü büyümedim ben. Büyümek istemedim.
Korktum; büyürsem geri dönemem diye.

Daha oynanmamış çok oyunum var, alınmamış çok sevgim; çekilmemiş nazlarım var daha... nasıl büyüyebilirim... kime büyüyeceğim? Büyüyüp ne olacağım?

Öyle geceler, öyle günler, öyle sabahlar oldu ki bir adım ötesi yok sandım bazen. Ama vardı, hep oldu. Yaşanacaklar var daha, ama bana öyle geliyor ki çocuk kalırsam o yaşanacaklar hep bir çocuğun dünyaya bakışındaki kadar ciddi gelir bana. Ya büyürsem daha ciddi gelirse, ya daha ağır olursa.

Çocuk kalayım ben, beş dakikada unutayım herşeyi hep. Olmaz mı..?

"Kadına şiddet, “Zaman Öyle Bir Geçmeden” önce de vardı."

2011-04-26T05:32:00.000-07:00

Can Dündar - 26 Nisan Salı 2011
Milliyet

Ali Kaptan, Cemile ve tecavüze dair
Ali Kaptan her zamanki gibi sarhoştu. Boşandığı eşinin evine destursuz girdi.
Çocukların okulda olmasını, küçük Osman’ın dışarıda oynamasını fırsat bildi.
Ve boşandığı karısı Cemile’ye döve döve tecavüz etti.
Osman eve döndüğünde annesini yaralar içinde yerde buldu.
Ve ertesi gün söylenenlere bakılırsa “Öyle Bir Geçer Zaman Ki”nin son bölümündeki bu sahne, “dizinin fanatiklerini bile isyan ettirdi.”
* * *
İyi de, bu sahnede isyan eden yüz binlerden birkaç yüzünün bile kocasının tecavüzü ve dayağı sonucu öldürülen Ayşe Paşalı olayında müdahil olmamasına, “kurmaca Cemile”yi sahiplendiği kadar “gerçek Ayşe”ye sahip çıkmamasına ne demeli?
Tembellik mi?
TV karşısında çekirdek çitlerken keş Ali’ye “Boyun devrilsin” diye beddua etmenin, mahkeme kapısında aile içi şiddeti protesto etmekten daha güvenli olmasından mı?
Yoksa “Diziler göstermese gerçek hayatta da şiddet olmaz” yanılgısından mı?
* * *
Öfkeli izleyiciler internete dalıp “Bu manyak nesil işte böyle yetişiyor” diye kazan kaldırmış.
Yumurta-tavuk hikâyesi...
Şiddet, diziden beslenmiyor ki; dizi, şiddetten besleniyor.
Kadına şiddet, “Zaman Öyle Bir Geçmeden” önce de vardı.
Televizyondan önce de...
Hatta elektriğin icadından önce de...
Senarist, evlerin çoğunda yaşananı teşhir ediyor.
Bunu yazdığı için eleştirilebilir mi?
Öyle bakılırsa ne uyuşturucunun filmi çekilebilir; ne ensestin, ne terörün...
Çekilse de o, sanat eseri olmaz, ahlak dersi olur.
Sanıldığı gibi tedavi edici bir etki de yapmaz.
* * *
Aynayı taşlıyoruz.
Kadın, evde nemrut babasına, komşunun belalı kocasına, okulun dayakçı hocasına duyduğu öfkeyi Ali Kaptan’dan çıkarıyor.
Cemile’ye gözyaşı dökerken de kendi mağduriyetine ağlıyor.
“Ölçü iyi ayarlanmalı” diye yazmış izleyiciler...
İyi de; kim verecek bu ayarı?
RTÜK mü?
Seyirci anketi mi?
Kanal mı?
Hiçbirinin buna hakkı yok ki?
RTÜK, olsa olsa yaş sınırı getirebilir, küçükler için uyarı koyabilir; Aileden Sorumlu Devlet Bakanlığı’nın yaptığı gibi “Destek vereyim, bu durumdaki kadınların haklarından da bahset, çözüm yolunu da göster” pazarlığı yapılabilir.
Kaldı ki dizi, müptelalarının iyi bildiği gibi, Cemile’nin kişiliğinde çok güçlü bir kadın karakter yarattı.
* * *
Hoş, o müptelalardan biri olarak ben de dizide -biraz da zorlamayla- nicedir acı eşiğinin bir hayli aşıldığını düşünüyorum.
Baştaki lezzeti veren dönem havasının neredeyse tamamen bir yana bırakıldığını, toplumsal fonun ortadan kalktığını ve dizinin, döktürdüğü gözyaşında boğulma tehlikesine düştüğünü görüyorum.
Ama tecavüz sahnesi beni rahatsız etmedi.
Gerçekçiydi.
Fatmagül’deki gibi piyasada ticarete de dökülmedi.
Şöyle düşünün:
Hangi senarist, 4 ergin evladın annelerinin ardından peş peşe kendilerini ipe çekişini hayal edip yazabilirdi ki?
Zalimlikte hiçbir senarist hayatla yarışamaz.
Deva bulunması gereken de o; onu anlatanlar değil...

düzelir mi....?

2011-04-03T04:41:00.000-07:00

Fatmagül'ün Suçu Ne dizisini izlemeye başladım.. Geçenlerde geç kaldım biliyorum ama Beyza'nın Kadınları filmini izledim. Bayramda kaçırdığı çocuklara yaptıklarını anlatan adamı da görünce.... kalbime bir takım ağrılar giriyor. Uykuya dalmadan önce hoş hayaller kurmuyorum. Bunları aklımdan çıkarmaya çalışıyorum.

Nasıl bir sapıklık evresindeyiz? Bilincimizi kaybettik, bedenimizi kontrol edemiyoruz, ruhumuz beynimizin karanlık köşelerine sıkıştı kaldı sadece "temel içgüdü"lerle hareket ediyoruz. Pislik olduk, çamur olduk, acı olduk.

Fatmagül'ün suçu ne anlamaya çalışıyorum izledikçe. Ya da aslında ben tecavüze uğrayan kadınların ruh hali ne onu anlamaya çalışıyorum. "Tecavüze uğrayan bir kadının hayatı bir gün normale dönebilir" ışığını görmek istiyorum. ve... dönemeyeceği anlaşılıp tecavüzcülerin ceza almadan serbest bırakıldığı bu ülkede bir şeyler değişsin istiyorum.

Ey buranın insanı, madem işiniz gücünüz dizi izlemek, alın görün tecavüz nelere yol açıyor, izleyin de anlayın bari. Ama görüyorum ki boş boş izliyorsunuz.. Kızınıza tecavüz eden adam sokaklara salınıyor, gıkınız çıkmıyor. Yoksa o adamı bulup kızınızla evlenmeye ikna etmeye mi çalışıyorsunuz sinsice, gizlice?

Ne utanma var, ne düşünme. Sadece travma var artık bu hayatta, karabasan gibi tüm insanların üzerinde.

Do Not Stand at My Grave and Weep

2011-02-21T13:06:00.000-08:00

Şöyle bir şiir var 1932'de Mary Elizabeth Frye tarafından yazılmış.. okuyunca sanki Defne Joy söylemiş gibi geldi bana... "Do not stand at my grave and weep" şiirin adı...

Do not stand at my grave and weep,
I am not there, I do not sleep.
I am in a thousand winds that blow,
I am the softly falling snow.
I am the gentle showers of rain,
I am the fields of ripening grain.
I am in the morning hush,
I am in the graceful rush
Of beautiful birds in circling flight,
I am the starshine of the night.
I am in the flowers that bloom,
I am in a quiet room.
I am in the birds that sing,
I am in each lovely thing.
Do not stand at my grave bereft
I am not there. I have not left.

Ben de yarın ölsem bunu söyler, mezarım üstünde de yazsın isterim...

Peyk Albüm Lansmanı / Bronx Pi konseri

2011-02-12T12:05:00.001-08:00

Oradaydınız! Teşekkürler...

İzlediğim, çalıştığım en güzel konserlerden biriydi. Peyk, izleyen herkesin de etkisiyle keyifle çaldı, söyledi ve hatta neredeyse sahneden inemedi..

Yeni albüm "İçimdeki İz" yakında raflarda olacak.. İlk ipucu, ilk klip "Sobe" adlı şarkı için çekildi ve www.myspace.com/peyk adresinde.

Şarkıları dinler dinlemez sindiren ve konser sonuna doğru yeniden isteyenler karşısında şaşkınlığımı gizleyemedim açıkçası; çok keyifliydi.

Bir kez daha orada olan herkese teşekkürler,,,, ve bir sonraki konserde görüşmek üzere! Ankara, Eşkişehir, Bursa ve İzmir'e de geleceğiz..

hayattanetkilenmekmi

2011-02-12T11:48:00.000-08:00

hepimize çok inceden dokunan, bir türlü aklınızdan çıkmayan, yolda yürürken, yemek yerken, tuvaletteyken, iş yaparken birden hatırlayıp insanlığınızdan sıkıldığınız olaylar vardır.. bende o kadar çok var ki..

mesela bi tanesi;

Brad Pitt ve Cate Blanchett'lı Babel filmini izleyenler bilir.. tüm hikayeyi anlatmak istemem ama ne söylesem özeti vermiş olacağım.. Susan'ı vuran silahın sahibi adam, ama Fas'daki, hani çocukların babasına silahı satan adam.. Vurulma olayı olduğunda gelip bunu buluyor yerel polis, asker bilmem ne.. karısı ve adamı sorguluyorlar. ikisi de yıkık dökük evlerinin duvar dibine çökmüş oturuyor ve ağlıyor "biz yapmadık", "haberimiz yok" diye. Lanet olasıca sorgu yapan herifler de tekme mi dersin bağırma mı vurma mı girişiyor bunlara.

Gözlerimden yaşlar boşalmıştı izlerken ve bunca zamandan sonra da hala beynimin en aktif bölgesinde yaşamaya devam ediyor bu anı.

Biliyor musunuz, öyle çok oluyor bu olaylar.. O kadar çok suçsuz insan bu acıyı çekiyor ki. Adamın ve kadının o anki halini, acısını, çaresizliğini -neden bilmiyorum, belki de yaşadım bi yerlerde, başka bir zamanda- o kadar iyi anlıyorum ki, içimde, beynimde hissettim.

toplu mezarlar bulunuyor son zamanlarda sürekli. düşündürüyor bana neler yaşandı kimbilir bi yerlerde vakti zamanında diye.

bu kadar acıyı bu dünya nasıl kaldırıyor sizce?

Peyk.Konser.Lansman.İcimdeki.İz.Sobe

2011-02-08T03:32:00.000-08:00

Sonunda hazırlıklar tamamlandı.. 2. albüm "İçimdeki İz", iki hafta içinde müzik marketlerde yerini alacak..
İlk video "Sobe" de myspace'de yayınlandı..

Lansman yapılsın ve Peyk yeni şarkılarını herkesle paylaşsın...

9 Şubat Çarşamba, 22:00'da Bronx Pi Sahne'de olacak Peyk, siz de orada olacak mısınız?

Peyk.Konser.Karga.Ocak.Yirmi

2011-01-10T12:15:00.000-08:00

tamam.. yeni albüm telaşı, stüdyolarda uyuklamaca.. sabahlamaca.. çok çalışmaca..
tamam..
ama gelin önce keyifle bir hatırlayalım nasıldı Peyk dinlemek..

20 Ocak Perşembe, Kadıköy'de, Karga'da sahnede olacak Peyk.

Bekleriz dostlar.

Facebook.
Peyk web.

fizy durumları

2010-12-29T23:24:00.000-08:00

Fizy.com kurucusu Ercan Yarış sayfanın kapatılması hakkında beklenen-gerekli-inandırıcı açıklamayı yapmış. http://ercanyaris.com/blog/

Ne genç olmanın ne heyecanlı olmanın ne yaratıcı ne de başarılı olmanın anlamı kalmadı bu ülkede.. Ne istiyorlar anlamış değilim.
Ne tür bi oyun dönüyor?

Hadi diyelim ki anladık.. anlamlandırabilecek miyiz ki? Anladığımız her ne ise bize doğru mu gelecek?
Bu kadar kısıtlanmışlık içinde, engellenmişlik içinde bir de "faydalı gençler" olma ihtimalimiz kalmadı... Kime faydalı, neye faydalı :)

Kullanım kolaylığı, geniş içeriği, sanatçıların telif geliri elde ettiği başka bir alan olarak Fizy, hem dinleyici hem sanatçılar için hayatımıza geri dönecektir... de umarım YouTube kapatılışında ve yeniden açılışında olduğu gibi ufak bi anlaşmazlığı kavramak/çözmek Mü-Yap için yıllar almaz!

durun.

2010-12-02T14:43:00.000-08:00

şimdi mesela heteroseksüel bir erkek çok güzel bi kadın gördüğünde n'oluyor; bi anda gözden beyne giden sinyaller ilgili bezleri harekete geçirip hormon salgılatıyor. Bu hormonlar karşısında vücut bi takım tepkiler veriyor bu tepkiler bazen yaklaşma, konuşma, elleme (dünya gerçeği) gibi fiziksel eylemlere, bazen de evlilik gibi çok ilginç bir mutual yaşam formuna dönüşüyor.

şimdi. aynı işlemi kulaklarınıza tavsiye ediyorum.

BİR CÜMLE DUYDUĞUNUZDA ANİ TEPKİ İLE "TERS TEPMEK", "ACELE KARAR VERMEK", "GALEYANA GELMEK", "GAZA GELMEK" YERİNE İZİN VERİN O CÜMLE BEYNE, VE BEDENE ULAŞSIN BEYİN DE UYGUN HAREKETİ SERGİLEMENİZİ SAĞLASIN.

bu şekilde, doğrulara isyan etmeyecek, boş yere kavga çıkarmayacak, yok yere adam öldürmeyeceksiniz.

sizden tüm bunlar için istediğim ise saniyenin belki de yüzde biri kadar bir süre.

bi n'olur ya...

şekerli beklentiler

2010-11-30T05:10:00.000-08:00

Size biri şeker verdi diye sevinir misiniz bu kadar? ben sevinmezdim herhalde. çünkü o kadar şımarığız ki artık.. şeker ne ki....

Ağrı - Patnos'daki Gönlüaçık - Karabulak ilkokulu'na ofisde bi kaç kişi toplanıp kırtasiye, giyim vb elimizden geldiğince birşeyler gönderdik. Manzaralardan biri böyle.

Siz de gönlünüzden kopanı iletmek isterseniz yazın bana, iletişim adresini verebilirim..

Mutlu olmak, çoğu insan için bir şekerle elde edilebilecek kadar kolay. Ama şeker, çoğu çocuk için bir hayal kadar uzak.

eskişehir gezmesi

2010-11-19T13:10:00.000-08:00

bunlar internetten de bulabileceğiniz bazı fotoğraflar gezdiğim yerlerden..
"bu şehirde su var arkadaş!" mantığı ile yapılmış onlarca park. hatta şelale. hatta deniz. :)
verimli bi arazinin -porsuk'tan dolayı- üzerini onlarca yıldır binalar ile kapatmışlar. şimdilerde ise parklarla varolan verimliliği görünür kılmaya çalışıyorlar..

herşeyi baştan düşünmekten ne kadar da aciziz. insanlar olarak. yüzyıllardır.

bu şehir çok güzel, çok sakin.. gelin gezin..

--bu yazıda büyük harf kullanmadığım için ilginç bir rahatlık hissediyorum.

seçmece bu hayat!

2010-11-13T14:56:00.000-08:00

Yüzde ellide hep kaybettiğime dair bir kanı içindeyim... neden? Çünkü hep öyle olageldi..

5 şık arasından çat diye doğruyu bulurum.. ama ikiye indirdikten sonra bittim!
Otobüs mü minibüs mü desen o an en kötüsü hangisiyse onu seçerim..
Zaman mı para mı diye bir ikilem söz konusu olsa o an hangisi daha kıymetliyse onu seçmemişimdir.

Bundan kurtulmanın yollarını aradım! Ama düşününce bulamadım. Bir noktaya geldiniz, seçim yapmak zorundasınız.. mesela eve gideceksiniz; ikisi de eşit uzaklıkta olan ön kapı mı arka kapı mı diye geçti içinizden, seçim yapmak ZORUNDASINIZ eve gideceksiniz çünkü. Benim durumumda ben bir de biliyorum ki yanlışı seçicem ne kadar düşünürsem düşüneyim, kaç kez karar değiştirirsem değiştireyim. EXIT butonu yok.

Ay o kadar sıkıcı ki bu.

Nobody's Fault but My Own

2010-11-11T14:44:00.001-08:00

ben bu şarkıyı bilmiyordum.. Muzo sağolsun, hergün 3 şarkı paylaşıyor bizimle 3servesaday adresinde ve yine çok güzel şarkılar seçtiği "Day Forty"ye bunu da eklemiş.

1999 yılı Mutations albümünden bir Beck güzelliği; Nobody's Fault but My Own.

3servesaday'den dinleyin en güzeli.

....
And on the day you said it's true
Some love holds, some gets used
Tried to tell you I never knew
It could be so sweet
Who could ever be so cruel,
Blame the devil for the things you do
It’s such a selfish way to lose
The way you lose these wasted blues
These wasted blues
Tell me that it's nobody's fault
Nobody's fault
But my own
...

sus söyleme

2010-11-10T11:44:00.000-08:00

öyle bir gün.

- yolda yürürken sigara içen insanlar yüzünden nefes alamıyorum.
- fırsatçılık, yalancılıktan bile daha yavşak.
- metrobüs ücretini 1.95'e çıkarıp, 3 durak gidenlere iade için makina koyan zihniyet, metrobüsden önce otobüse binilmiş olunabileceğini hesaba katmamış. öncesinde otobüs veya herhangi bir ulaşım aracı kullanmış olsanız da metrobüse geçince 2. vasıtaya yarım ücret ödeyemiyorsunuz.
- yüzüme gülüp arkamdan direktörlere hakkımda ileri geri konuşan insan; amacın nedir?
- bizi korkutup sonra sevgi bekleyen allah ve devlet gibi kavramlar kafa karıştırıcı.
- önümüzdeki 10 yıl içinde evlilik gözükmüyor olsa da bana, gelinliklere bakıyorum sürekli.
- evde gözlerime masaj yapmak için bekleyen bi sevgili olsa ne kadar da hoş olurdu.
- herşeyi dile getirmemi istediği düşünülen evren, ben ne zaman içimden bişiyi çoook ve kimseye çaktırmadan istesem hemen halletmiştir.
- "taş ve bıçakla öldürülen anne ve 4 çocuğu" konusunda düşündüklerim: 1) bunu yapan en yakın komşularından biridir eminim. 2) bu olaydaki en üzücü şey çocuklarını kurtaramayan annenin çaresizliğidir. çocukları taşla dövülüp bıçaklanırken hiçbirşey yapamayan anne...
- bu kadar insan bu dünyaya fazla. "sokak" çocuğu diye birşey nasıl olabilir? hangi anne (insan hayvan fark etmez) bedeninden bir parçayı umursamayabilir? önümüzdeki 40 yıl hiç çocuk doğurulmamalı ki insanın kıymetini anlayalım.
- kalbim ağrıyor.
- adam gibi bir muhabbete dahil olamayalı epey oldu.
- havadan sudan konuşmaya çalışmak o kadar yoruyor ki beni.
- sanırım artık her 10 kasım'da odtü'deki 9'u 5 geçe yerdeki gölgede ATAM yazan heykel gelecek aklıma.
- Mustafa Kemal'in arkasından iş çevirmişiz gibi geliyor bana hep, ülkede olan bitenleri düşününce.
- "12 yıldır felçli olan Enver Demirbağ, yalnız yaşadığı Kültür Mahallesi Arka Sokak Manolya Apartmanı zemin kattaki dairesinde ısınmak için kullandığı elektrik sobasının oturduğu koltuğu tutuşturmasıyla başlayan yangında hayatını kaybetti..." - "herkes sevdiğine böyle mi yanar" derken o türküde, başına gelecekleri bilmiyordu mutlaka Enver Demirbağ.
- son olarak; sanırım bir daha aşık olamayacağım.

"Ölüleri Gömün"

2010-11-07T07:41:00.000-08:00

Ünlü bir düşünür değilim, doğru düzgün düşünebilen biri bile değilim. Ama az çok anladığımla ortaokulda yaşamaktan vazgeçmiş biriyim. Ortaokuldan lise sona kadar ettiğim tek duada, yaratıcımdan ölümü istedim. Üniversitede ise artık dua da etmiyordum, fark ettim ki ölüm zaten çepeçevre sarmalamış bizi.. rastgele yaşıyoruz. Şans eseri ölmüyoruz. Böyle bir yaşamda ölümün gelip beni de bulması çok uzun sürmez zaten..

Özellikle savaşlar.. Binyıllar geçmiş.. binlercesi sayılamayan yıllar. Peygamberler gelmiş geçmiş.. İnsanlar hala birbirlerini vatan, millet, toprak, din için dikenli tellerle, mızraklarla, bombalarla, tüfeklerle, makinalı tüfeklerle paramparça ediyor; öldürüyor. Vatan, millet duyguları kabaranlara söylüyorum: HANGİ VATAN, HANGİ MİLLET. SADECE DÜNYA VE İNSAN VAR, UYANIN.

Filleri, yılanları, koalaları, yunusları... hepsini tek bir isimle çağırıyoruz: hayvan. Hatta terbiyesizce bir hakaret kelimesi olarak da kullanıyoruz. Biz onları böyle genelleyebiliyoruz da Türk, Kürt, Yunanlı, İngiliz, Fransız, Amerikalı olan bu kadar insanı niye genelleyemiyoruz? Ya da din.. Müslüman, Musevi, Hristiyan, Budist.. bu inanışlardan herhangi birine sahip olan ya da olmayan insanları neden genelleyemiyoruz? Hepsinin ortak noktasının İNSAN OLMAK OLDUĞUNU NE ZAMAN UNUTTUK.. MİLATTAN ÖNCE HANGİ YIL?

Çığlıklar atarak geliyoruz dünyaya, bir kaç güzelliğin tadına varmaya.. Birden bakıyoruz elimizde silah, 'küçük ali askerde', 'gözü yaşlı zeynep evde'.

Dine sığınmayın, Allah'dan medet ummayın.. Bir peygamber göndermiş ki tüm insanları aynı yaratıcıya farklı bir şekilde tapmaya zorladığından savaşlar çıkarmış, insanları kılıçtan geçirmiş, hendeklerde öldürmüş.. Bu mudur bir yaratıcının yarattığı varlığa saygısı, sevgisi?

Bütün bunların neresi mantıklı.. HALA SAVAŞ OLMASININ, SAVAŞTA İNSANLARIN ÖLMESİNİN NERESİ MANTIKLI?

"Peki neden yaşarken bunları dile getirmedin!" diye isyan eden ölü askerin eşi beni yine düşündürdü...... Yaşarken bunları ifade etmenin hiç bir faydası yok biliyorum.. Birkaç parmaklık arkasına itilir, oradan sesin kesilene kadar bağırır, hiçbirşey elde edemezsin. Ama ölüysen ve dirilirsen işte o zaman işler değişir!

İçimde birikip birikip boğazıma takılan tüm bu hisler mükemmel sahnelenmiş bir oyunla parmaklarımdan yazı, gözümden yaş olup boşaldı.

Şişli Cevahir Sahnesi'nde, Devlet Tiyatroları'nın sergilediği gelmiş geçmiş en başarılı oyunlardan biri oynanıyor: 'Ölüleri Gömün'. Gömülmek istemezse bir gün yerin altına hapsedilmiş ölüler neler olur, gidin öğrenin.
‘Ölüleri Gömün’, ilk kez 1936’da New York’ta sahnelenmiş. Devlet Tiyatroları, mükemmel bir dekor ve başarılı oyuncularla, salona hakim sis ile sizi de oyunun bir parçası yapıyor başarıyla.

Oyuncuları alkışlamak yetersiz.. Hepsinin önünde saygıyla eğilmek isterdim. Eline, diline, emeğine sağlık hepsinin. Oyunun künyesi ve özeti şurada ve aşağıdaki şekilde;

Ölüleri Gömün

Yazan: Irwin Shaw
Çeviren: Coşkun Büktel
Yöneten: Şakir Gürzumar
Dekor Tasarımı: Behlüldane Tor
Giysi Tasarımı: Nalan Alaylı
Işık Tasarımı: Yakup Çartık
Müzik: Cenk Taşkan
Hareket Düzeni: Alparslan Karaduman

Dramaturg: Selen Korad Birkiye

Yönetmen Yardımcıları: Ezgi Yentürk, Başak Özyönüm,

Merve Durgun

Sahne Amiri: Cem Kenar

Işık Kumanda: Cenk Taşkan

Kondüvit: Tankut Saraçoğlu

Aksesuar Sorumlusu: Tuncay Kuyaş

Rol Dağılımı:

Ekrem Tuna Öztunç, Murat Barış Kavrukkoca, Umut Tabak, Cenk Demirel, Can Baykan, Ozan Özcan, Yasemin Atasu,

Hilal Özbay, Gözde Okur, Pelin Gülmez, Burcu Salihoğlu, Berrin Arısoy Akhasanoğlu, Musa Uzunlar, Dündar Müftüoğlu,
Civan Canova, Ömer Hüsnü Turat, Ali Fuat Çimen, Cengiz Daner, Emre Emin Aravi, Burak Yıldız, Mehmet Onur Büyüktopçu, Serkan Özcan, Alper Saylık, Fatih Koşkan, Gökhan Türkal, Can Güvenç, Akın Altın, Ediz Baysal, Erdinç Tok, Erdal Bilingen,
Alper Saylık, Can Güvenç, Gökhan Türkal, Ali Ersin Yenar, Ebru Kaymakçı, Seda Çavdar, Cansu Dağdelen,

Yasemin Yalçınkaya, Ahmet Taşdemir, Birol Engeler, Ersin Umut Güler

Konu:
Dünyanın her tarafında sürüp giden savaşların birinde vurulan askerler mezarlarından kalksalar ve savaşı durdurmaya kalksalar neler olur? Ordu, hükümet, silah tüccarları, politikacılar, iş adamları, din adamları nasıl tepki verir? Ya kocalarını, sevgililerini, babalarını ve oğullarını kaybedenler? Gerçekten savaşsız bir dünyayı istiyor muyuz?

Şakir Gürzumar oyun hakkında der ki: “Süper güç hâkimiyetinin, bölgesel savaş ihtimallerinin, iç savaşların her an gölgesini hissettiren bir coğrafyada yaşayan bizler için ‘Ölüleri Gömün’ gündemimizin tam da ekseninde oturan ürkütücü, düşündürücü ve kışkırtıcı bir oyun. Ama tüm bu karanlık atmosfer içinde bireyin gücüne inanmayı sürdüren bir umut vaadi de.”

“yeter artık bu savaş, toprağa genç askerlerin cesetlerinden başka bir şey ekin, başka bir şey ekin ki filiz versin” - Ölüleri Gömün

Dualarıma bir cümle daha ekleyeceğim artık, "Öleyim ki geri gelip hala yaşayanları uyandırmak için birşeyler yapabileyim Allah'ım"

Pink Floyd Balesi

2010-10-31T05:54:00.001-07:00

38 yıl önce yapıldı ilk gösteri.. "Balesi mi olur.." diyenlere söylüyorum; ilk gösteri açılışında Pink Floyd kendi canlı bir konser verdi..

"12 yaşındaki bir kızın ricası üzerine yazılan balenin ünü kısa sürede dünyaya yayıldı. Tanınmış koreograf Roland Petit kızının ricasını kıramadı ve Pink Floyd ile projesini paylaşmak üzere İngiltere’ye gitti. Projeyi duyunca heyecanlanan Pink Floyd üyeleri ve bir koreografi dehası Roland Petit’nin yeteneği ile proje 1972 yılında, Pink Floyd’un canlı performansı eşliğinde prömiyerini gerçekleştirdi."

Türk milletinin kabul etmekte zorlandığı sanat dallarından biri bale, biliyorum. Önemsemiyorum.. Pink Floyd şarkıları o kısmı halledecek.

25 - 28 Kasım tarihleri arasında İstanbul Kültür ve Kongre Merkezi (Harbiye), 4 günde 5 muhteşem gösteriye ev sahipliği yapacak..

Yıllardır sahnelenen gösterinin danscıları bu kez İtalyan La Scala Tiyatrosu Bale Topluluğu'ndan.

"Topluluğun ünlü dansçıları tarafından gerçekleştirilen bale, sahneye koyuluşu ve Jean-Michel Désiré tarafından tasarımı yapılan göz alıcı ışıklandırmasıyla da dikkat çekiyor. Pink Floyd Balesi, "The Wall", "The Dark Side of The Moon", "Meddle", "Relics" ve "Obscured by Clouds" gibi satış rekorları kıran albümlerindeki 13 parçanın kullanıldığı 18 bölümden oluşuyor. Modern ama derinlerde klâsik tekniklere sahip olan dans hareketleriyle unutulmaz Pink Floyd şarkılarını bütünleştiren Petit’nin, 1972’den bu yana genişlettiği eser, La Scala Tiyatrosu Balet Topluluğu tarafından, şimdiye kadarki en uzun hali olan 90 dakikalık bir performansla sergilenecek."

Pink Floyd Balesi, Türkiye'de showhow organizasyonu ile gerçekleştiriliyor, bilginize..

Etkinlik için detaylı bilgi showhow sayfasında görülebilir..
Biletler Biletix'te...
Etkinlik facebook sayfası da burada..

Pink Floyd Balesi'nin şehre uğrayacağını duyduğumdan beri başka birşey dinleyemiyorum.. Etkisi yıllar içinde hiç azalmayan o efsane şarkıları daha derinden hissetmek için herşey denenebilir, denenmelidir. Orada olalım!

Alemdar (Tohum ve Toprak)

2010-10-24T13:19:00.000-07:00

Osmanlı'nın çalkantılı son dönemlerinde tarih kitaplarında bahsi bile geçmeyen, geçmiş zaman için küçük, kendi zamanı için büyük pek çok yıkıcı olay yaşanmıştır..

Bunlardan biri de sadrazam Alemdar Mustafa Paşa'nın, padişahını kurtarmak için çıktığı yolda sadrazam olarak ilerlemeye çalışması ve hazin sonun hikayesidir.
Oyun yazarı tarihi hikaye etmekte usta olan Orhan Asena. Bu yıl şehir tiyatroları ilk kez sergiliyor, Üsküdar Müsahipzade Tiyatrosu'nda.

Sahne ve dekor, şimdiye kadar gördükleriniz arasında en ilginci, iddia ediyorum.
Yoğunluğu birebir hissedeceksiniz; kostümlerde, suda, dumanda, kanda... oyunculukla!

Ben ofis arkadaşım Tunç'un (çok teşekkür ediyorum buradan kendine) önerisi ile gittim, seyrettim, takdir ettim. Sizlere de tavsiye ediyorum...

Oyun detayları, oyuncular, oyun saatleri ve biletler için yazının başlığından şehir tiyatroları sayfasına yönlendiriliyorsunuz... bilginize.

Ev Böcükleri ve Ağaçlar

2010-10-13T13:21:00.000-07:00

Duvar kırmızı tuğladandı. Ağaç kırmızı yapraklarıyla soldurmuştu tuğlaları. Uyumlu olmak ve olmamak, düzenli olmak ve olmamak. Orada herşey bu şekilde başlar. "Curve'e basmış" öğrencinin calculus kitabı da düzenlidir, kazağı da pantolonu ile aynı renktedir. Ve kızların saçları kızıl, çantası kahverengi deridir. O ağacın kırmızı bir yaprağı da mutlaka kitaplarımızın arasındadır.

Bulutlar beyaz; kocaman bulutlar ilerliyor. Kahkahasını seviyorum arkadaşlarımın, hemen kulağımın dibindeler. Bana uzattığı bardağı almak için doğrulmam lazım, bulutlardan ayırmam gerekiyor gözlerimi. Bulutlar ağaç dalları arasından çok güzeldi oysa ki. Doğrulurken birşeyin düştüğünü görür gibi oldum ağaçtan. Söğüt ağacında kuş olmaz gibi geliyor. Bakamıyorum kolumdaki ıslaklığa. Kokluyorum önce, kokmuyor. Tek gözümü araladım, neyse ki kahverengi değil, Umay Umay gençliği kızların çantaları gibi. Şeffaf, su gibi. Ama köpürcüklü. Ve KOCAMAN. Söğüt ağacı bana tükürmüş.

Kıpkırmızı akçaağacın yaprağı ve salkım söğütün tükürüğü ben 23 yaşımda alerji komasına soktu.

--- / ---

Temizlik malzemelerinin ilginç bahar havası var. Morlu beyazlı kokuyor. Evimiz çok güzel, Ankara'da, teras katta. Az temizliyoruz ama çok seviyoruz. Çok temizlesek de biliyoruz ki ev tozu denen bu canlılar yakamızı bırakmayacak.

Dermatophagoides farinae ve dermatophagoides pteronyssinus isimli bu canlılara hassasiyetim o kadar fazla ki aşı tedavisine başlayamıyoruz.
Şimdilik nefes alabilmek için ömür boyu ilaca mahkum edildik. Bi de deniz suyu, bir de sprey..

Evde toz, sokakta ağaç var. Peki hayat nerede benim için?

Kendini bilmeyen Bilim Ağaçları!

2010-09-30T03:12:00.000-07:00

Odtü'de 4. yılıma kadar küçüklükten beri bahar ayları geldiğinde polenler sebebiyle bir kez nezle olan bir kızcağızdım.
Sonrasında burnumun akmaya başlaması, hapşuruk krizleri, nefes darlığı gibi sebeplerle acillik olan, sürekli kortizon iğneleri bandırılan bir zavallıcık oldum.

Ankara dedik kuru hava dedik tuttuk İstanbul'un yolunu.. Bandırma'lıyım ben, nemli hava insanıyım, ilacım bu dedim ama sadece hafifletici etki yaptı nemli hava. Şimdi Eskişehir ve Ankara yolculuklarım kangren burun ile sona eriyor..
Bu yüzden gelmiyorum sevgili Ankara'daki arkadaşlarım :)

----&-----

Kemal Kurdaş insanı, ODTÜ'nün temel taşısı, 1961 yılında Aralık ayının bir hatta ilk Pazar günü, işe başlayalı 12 gün olmuşken, yurtlarda odalara dalar ve herkesi uyandırıp ağaç dikmeye götürür. ODTÜ'de ilk ağaç dikme günü bu şekilde cereyan etmiştir.
O vakitler arazisinde sadece 1 ağaç olan ODTÜ'nün şu anda 4.500 hektar (45,76 km²) alanında yaşanırken, 3.043 hektar (30,40 km²) alanı ise orman olmuştur. iyi ki de.
Bakınız eski hali...
Ve de bir yurt penceresinden mevcut manzara...

Ankara'nın sadece ciğerleri değil, canı ciğeridir onu da belirteyim.

Hatta ağaç ağaç diye kendini paralayan ODTÜ kendine simge olarak da bir yarışma sonucu bu heykeli seçmiştir. Adı da Bilim Ağacı'dır efenim.

----&----

Bugün Cerrahpaşa'da ince eledik sık dokuduk bir alerji testi yaptık bana.. Koluma atılan 25 çizik ve dökülen binbir türlü madde sonucu, 6 nokta iyice kabardı, kaşınmaya başladı... 20 dk öyle bekliyorsunuz çıldırtacak gibi bir durum.
Kadın şişen yerlere bir baktı, sonra kaldırdı kafasını bana baktı; "Ormanda mı yaşıyorsunuz" dedi. "Merhaba ben Jungle Jane" diyerek konuşmayı sürdürmeye çalıştım. İşe yaramadı; devlet hastahanesinin bütün gün tek bir hastaya alerji testi yapan kadın görevlisinin mutsuzluğu buram buram yüzüme çarptı o an. Savruldum; hemen sarkan bir dal yakaladım, o dal senin bu dal benim.. akabinde yine kaşınan kollarım ve siyah deri koltuktaydım.

Kadının nerede yaşıyorsunuz diye beni hala sarstığını fark ettiğimde, 3 sene önce başlayan bu hadise esnasında ODTÜgillerdendim dedim.. Anlaşıldı:

ODTÜ'NÜN EN SEVDİGİM TEK ÖZELLİĞİ; AĞAÇLARI, BENİ HASTA ETMİŞTİ!

Neyse.. test sırasında örnek alınması için 'burun sıvısı' üretemediğimden, tam sonuçları alamadan çıktım oradan... Arkadaş, gece gündüz durmadan akan burnum kupkuru idi, nasıl oluyor. E ben hastanede yaşayayım o zaman.. Doktor mu olaydım ki..
Burnumdaki hava hareketlerini incelediğini düşündüğüm test esnasında mean, variance, standard deviation ölçümleri ile yine ODTÜ günlerim havası doldurdu ortamı.

Bu 6 ağaç neymiş ilerleyen günlerde öğrenip, Kemal Kurdaş'ın evinin önüne dikeceğim.

Hadi bakalım...

Yeri gelir... aynı potada eririz...

2010-09-13T04:02:00.000-07:00

15.000 kişiydik Sinan Erdem arenada.. karşı takımın her hücumunda nefesimiz tükenene kadar yuhalayıp, milli takımın her atağında marşlarla coşuyorduk.. bir anda hızlı hücum olursa işte o zaman ne yapacağımızı da şaşırabiliyorduk.. maçı izlemek bi yana, takıma destek olmaktır sahada olmak.

Bir maçı alanda izleyene kadar millilerin "seyirciye teşekkürler" derken ne demek istediklerini anlayamamıştım.. 13. oyuncu gibi evet biz de sahadaydık. Elimizden geldiğince destek olduk.. Bizi 2 hafta boyunca sonsuz sevindirdiler..

Düşünün ki ofisde çalışıyorsunuz, tepenizde onbeşbin kişi, bunun birkaç katı da televizyon karşısında sizin doğru işi yapmanızı bekliyor, dua ediyor, tezahürat yapıyor.. kolay mı sizce? Oğuz Savaş'ın 1987 doğumlu olduğunu biliyor muydunuz? Siz o yaşta nerelerde sürtüyordunuz, hangi sorumluluklardan kaçıyordunuz düşünün... Ben düşünüyorum, ayıplıyorum kendimi..

FIBA 2010, Türkiye'den fırtına gibi geçti.. Millilerin potası şehirleri gezdi, coşkusu her yerde yankılandı! Ve finalde ABD karşısında ilk yenilgimizi alarak dünya ikinciliğine imza attı takımımız...

Hidayet, Ersan, Kerem(ler), Ömer(ler), Sinan, Oğuz, Semih, Cem, Barış, Ender.. hepinize bu kadar heyecan için teşekkürler.. Top potaya doğru elinizden her çıkışında kalbimiz durdu.. Çoğunun sonunda sevinç çığlıkları koptu...

Ben fark ettim ki hayatta beni basket faul kadar mutlu eden bişi yok :)

Aklımda kalan en komik olayı söyleyeyim.. Slovenya ile karşılaşmamızda, yanılmıyorsam Murat Murathanoğlu, Sinan Güler diyeceğine Sinan Erdem dedi bi kez, buna bir arkadaşımın yorumu da "bütün salon girdi o turnikeye" oldu.. Gerçekten de öyleydi ....

Bir de Hidayet'in en iyi 5 oyuncudan biri seçilmesi var önemli hadiseler arasında...

Basketbol Milli Takımımızı kalbimin eeeeeen derininden tebrik ediyorum.....

Hoşgeldin Brautigan, Güle Güle Fantastik Kurgu

2010-08-28T14:34:00.000-07:00

Yorulmuşum..

"Fantazi kaçış edebiyatıdır.." Katılıyorum. ve kaçmaktan yorulduğumu itiraf ediyorum. Kabullenmeye başlamadığım takdirde de mutlu olamayacağımı fark ediyorum öte yandan...

David Eddings, Belgariad ve Malloryon ile beni bir süreliğine de olsa doyuma ulaştırdı.. Gazeteler berbat, köşe yazıları saçma, şiirler üzerinde düşünülmemiş.. Şimdi, içinde bulunduğumuz hayata dair yazan yazarlara geldi sıra..

Ama yine kürkçü dükkanımda buldum kendimi: Altıkırkbeş Yayınları / Beat Generation Dizisi

Diziye ait "Willard ve Onun Bowling Kupaları" ile hayatıma gecikmeli giren Richard Brautigan'a hoşgeldin diyorum; bu hayata dair açlık içerisindeyim, biraz vakit geçirebilir miyiz...

"Diretme olmaz bu elbise bana..

2010-08-18T15:11:00.001-07:00

... makinen degilim ki ben senin.." diye devam eder o güzel Metropolis şarkısı.

Bir de Marina and The Diamonds var "I am not a robot" ulan, "I am vulnarable", "I am lovable" aslında diye kıvranan, kıvrandıran.

Yorulmuşum ben. Kendimi sorgula sorgula sorgula nereye kadar.

I am lovable falan değil durumlar. Ama Marinagillerin dediği gibi ne kadar sert dursam da özümde bir bebek kadar hassasım.

SEVDİĞİM YOK BENİM

Sevdiğim yok düşünsenize, öyle kendi kendimeyim. Sevebilecek miyim, güvenebilecek miyim, inanabilecek miyim ve sevilebilecek miyim ki bi gün.....

Bunlar önemli sorular, umutsuz sorular gibi dursa da değil aslında; falcıların kapısında yatırır bu sorular insanı.

İnsanız ki, sevilesimiz var.
Mühendis de sevilir ki....

öyle.

Din mi? İnanmak mı?

2010-08-09T01:14:00.000-07:00

Son birkaç yıldır, yetiştirildiğim şekilde Müslümanlığı yaşamayı bıraktığım gibi inanç ile ilgili, Müslümanlık ile ilgili düşüncelerim çok değişti. Ben toparlamakta zorlanırdım kafamda ama Burcu çok iyi özetlemiş.. aşağıda yazısını aynen aktarıyorum, orjinali burada. Blog sayfası ise şudur Burcu'nun; http://widfara-badbaht.blogspot.com. Özellikle sinema, tv dizileri hakkında okunası, bilgi yüklü yazılar yazar, duyrulur...

"Katli'm Vacipmiş!

Bugün, "İran'da Sakine Muhammed Ashtiani'nin 2006 yılında iki erkekle zina yaptığı gerekçesiyle 99 kırbaçla cezalandırıldıktan sonra taşlanarak idam edilmesine karar verildi" haberi ile ilgili friendfeedde yaptığım yorum sebebiyle, bir beyefendi benim "katlimin vacib" olduğunu söyledi.

Bilinçli yaşadığım hayatımın yaklaşık 20 yılını Müslüman olarak geçirdim. Son 3-4 yıldır ne İslam ne de başka bir dine karşı inanç taşımıyorum. Çok katı olmasa da dinini yaşayan bir aileden geliyorum, ilkokul 4.sınıfta iken Kur'an kursuna gidip hatim ettim. Uzun yıllar boyunca Kur'an okumaya, oruç tutmaya, dua etmeye devam ettim. İnançsızlığımın başlangıcı, dünyayı çok daha yakından tanıdığım ve bilmediğim çok şeyi öğrendiğim üniversite yıllarıma rastlar.

Bunları anlatmamın sebebi, yine aynı kişinin "Müslüman değilsen nasıl oluyor da Müslümanlıkla ilgili böyle atıp tutuyorsun" demiş olması. Müslümanlığı da, İslam'ı da pek çok dinci geçinen kişiden çok daha iyi biliyorum. Öyle iyi biliyorum ki, yaşadığınız şeyin Müslümanlıkla uzaktan yakından ilgisi olmadığını ve hatta Müslümanlık kisvesi altında yaşanan ahlaksızlar bütünü olduğunu söyleyebilirim.

Yer yüzünde hiç bir din yok ki, zaman geçtikçe çarpıtılmasın. İslam bu dinler içerisinde, inananları tarafından "en az değişime uğramış din" olarak savunulur her zaman. Kağıt üzerinde öyledir de belki. Ama yok, şu sıralar yapılanlar Müslümanlıkta olmaz, olamaz!

Türk insanı, "Müslüman" Türk insanı, ahlaklı olmasıyla, namusuyla övünür hep kendiyle. 13-14 yaşında daha adet dahi görmemiş kız çocukları ile gerdeğe girerken "İslam'da var, Peygamberimiz de yapmış, sünnet hatta" diye avuturlar kendilerini. Sonra sokakta diz üstü etekli kadın gördüklerin de tövbe tövbe deyip kafalarını çevirirler, ahlaksızlıktır çünkü bu. 4 kadınla evlenmeyi de uygun bulurlar, kitapta yazıyordur çünkü; ön şartlar umurlarında olmaz. (Ben bunu da tasvip etmiyorum ancak belirtmekte fayda var; İslam'da küçük yaştaki kız çocukları nikah altına alınabilir bazı şartlarda; bakıma muhtaç olması, yakın akrabasının bulunmaması, savaş zamanı olması, erkek kıtlığının olması vb gibi şartlar. ) Ama bir kadın ki evlenmeden ilişkiye girmiş, öldürülmelidir; hem de acı çektirilerek ve en aşağılayıcı yöntemlerle. Ha bir de unutmadan, benzer ülkelerde dinine çok düşkün fahişeler vardır, tek gecelik hoca nikahıyla fuhuş yapan!

Din bu mu?

İslamiyet bu mu?

Kılıfına (kitabına) uydurduğunda her çeşit ahlaksızlığı, namussuzluğu, şerefsizliği yapmak mı inanç?

Öyle çok yanlış var ki, nereden devam etsem bilemiyorum...

İş yerinde birini tanıyorum. Her cuma namaza gidiyor, ramazan ayında da muntazaman orucunu tutuyor. Ama yalancı. Ama ikiyüzlü. Ama kötü niyetli. Ama kul hakkı yiyor. Şimdi eğer diyorsanız ki bu adam Müslümanlığın gereklerini yerine getirdiği için cennete gidecek, sağ olun, ben almayayım.

Aslında tüm dinler ama özellikle İslamiyet "korku" üzerine, korkutma üzerine kurulu bir din. Anneannem örneğin, dinine çok bağlıdır, her gün "Allah Korkusu" ile, cehenneme gitmekten korktuğu için görevlerini yerine getirir, tek kelimesinin dahi ne anlama geldiğini bilmediği Kur'an-ı Kerim'i defalarca hatmetmiştir; ama ben 26 yaşındayım, daha hiç duymadım ağzından çıkan "Allah Sevgisi" lafını.

Bir yaratıcıya inanmıyorum. Ama inansaydım da, beni yaratan varlığa karşı hissedeceğim yegane duygu korku olmazdı, olsa olsa sevgi olurdu. Hani çok ulu, çok büyük, insanın aklının almayacağı derecede bir varlık ya Tanrı, gerçekten bu kadar küçük hesaplar peşinde koştuğunu mu düşünüyorsunuz? Aman da kimin saçının bir teli göründü, kim bugün oruç tutmadı vs. Bu bana son derece mantıksız, son derece saçma geliyor.

Önce insan olmayı öğrenmeli "insanoğlu". Yeryüzünde bizden başka bir canlı türü daha yok ki zevk için insan öldürsün. En yırtıcı hayvan dahi, karnı toksa öldürmez hiç bir hayvanı.

Ne Allah'a karşı, ne insanlara karşı, ne hayvanlara ne de doğaya karşı sevgimiz yok. Erdemli değiliz. Dürüst değiliz. Kötü niyetliyiz, kötü düşünüyor kötü konuşuyor, iki yüzlülük ediyoruz.

Türk insanı olarak, Müslüman insanlar olarak; bırakalım ikiyüzlülüğü, önce bir kendimize bakalım, gavuru ahlaksızlıkta yargılamadan önce. Bakalım tecavüze uğrayan çocuklara ( pedofil ), evlendirilen kuzenlere (ensest), faizden değil ama bir sürü insanın üzerinden parayı cukkalayan şeriatçilere, cemaatçilere bakalım. Adil olalım, dürüst olalım ki bırakalım "Allah cezasını versin", "Allah'ından bulsun" demeyi. Adaleti "öteki" dünyaya bırakmayalım. Gencecik çocukları, kimin savaşı olduğunu dahi bilmedikleri bir savaşa "şehit" olma gazıyla, asker olarak, canlı bomba olarak yollamayalım.

Din bireyseldir. Bireyler yaşar dini. Bir toplum yönetim şekli olarak uygun değildir din."

A lite sneeze around

2010-08-08T15:09:00.000-07:00

I guess I caught a lite sneeze, like a lite breeze
Caught a lightweight lightingseed.
There are boys on my left side and boys on my right side
But the boys in the middle, I know you're not here.
So, now, I need a big loan from the girl zone.

I am always building and tumbling down finally. I really didn't know our love was so small. Now I just can't stand it at all.

The spire is hot, and my cells can't feed. And you still got that Belle dragging your foots. I'm hiding all those feelings in me. And I'm hiding it well Sister Ernestine. But I still got that Belle dragging my foots. Can't hide it all.

And you!
Right on time you got closer and closer..
Called my name but there's no way in use that fame.
Rent you wife and kids today, I won't be around. Maybe she will. Maybe she will love you more and on.
Cause I had caught a lite sneeze.
Dreamed a little dream.
But just made my own pretty hate machine
No worries, there are boys on my left side and boys on my right side.
But boys in the middle... and you're not here
Boys in their dresses
And you're not here

I need a big loan from the girl zone...

a funny kind of girl

2010-08-05T07:42:00.000-07:00

Tatil yaptım ben, Gökçeada'da. Tatil yapmayalı 5 yıl olmuş olabilir...

Geçen kış boyunca her sabah bilgisayarım Brazzaville - Hastings Street albümünü çalmaya başladı 07:00'de ve ben huzurla uyandım.

Tatilimin vazgeçilmez bir albümü olacaktıysa bu Hastings Street'ti ve öyle de oldu..
"Juan says she's a funny kind of girl / Who sits on rooftops to escape the world" derken David Brown ben sahilde kumlar üzerinde pembeleşmiş mehtaba karşı yürümekteydim..

Bu albüme olan sevgimi nasıl ifade etsem bilemiyorum..

"They headed north up the coast one day
San Francisco or bust she'd say
We'll find some boyfriends
And drink some wine
And I'll forget him in time

La la la la la la la la love is the answer"

.... sözleri kulaklarımdaydı Burcu ile Gökçeada'nın keyfini Karadut şarabı ile çıkarırken.

Albüm kapağı, albümü dinleyen birinin duyguları ve hisleri gereği aldığı şekildir. Bıkmam. Bıkmamak için önlemlerim var; kendime hakim olup dinlemiyorum zaman zaman... "Huzur" kelimesi dışında ne kullanılabilir; hikaye, düşler, yalnızlık, umut, ufak şeylerden keyif almak..

"Or 3 kilos of mangosteen / Ayaaah ayaaah mangosteen" diyen Brown'ın huzurunu hiçbirşeye değişmem. duydum ki konserleri aynı performansı yansıtmıyor, konserini izlemem o zaman...

Şehrinin yalnızlığına gömülen insanı sakince anlatır Brazzaville; albümün adı da şarkının adı da sokağın adı gibi Hastings Street'tir.

"In a city by the sea
I think of all the things I've tried to be
It's raining at the beach
And I'm feeling all washed up at 33
Oh no!"

Hmhmmm yağmurla uyandık bazen, denizdeyken Burcu'nun deyimiyle "tehditkar" bulutların damlaları ile eğlendik.

"Single Apartment" günümüzün tüüüüüüüüüüüm Brigitte Jones ruhlu üzgün kadınlarının dilidir;

"And her single apartment's closing in
Her loneliness won't give way
All the girls on the TV look so thin
And she's already turnin' gray
And the guy that she met on the internet
He turned out to be a creep
She says, "God I've got so many dreams to share,
If you'd send me a good man to keep.""

17 yaşında bir kıza aşık olan orta yaş üzeri adamın sevgisini anlatır "17";
"The world is light and dark / And we live in between" diyen, "ailenle tanıştır beni, umrumda değil ne kadar aptal göründüğüm" diyen bir adam..

Sevgi derseniz, tabii ki bahsediyor derim;

"I hope one day I'm old with you
We're holding hands like old folks do
With knobby knees and funny shoes
Yeah, that's the future I would choose
Ayaaah Ayaaah I would choose"

Mangosteen ile başlayan şarkı bu :)

Ve annemi özletiyor bana hep... annemle konuşma isteğimi boğazıma tıkıyor..
"But mom, when the pain is gone
And you can't go on
And the lonely days seem like decades
It's only hard drugs fulfilling me
I'm lost on a summer's day
Half a world away
From the little girl that you cherished
My faded black jeans
My sunburnt face"

Yaz, "Hastings Street" ile o kadar güzel ki.

--fotoğraflar icin Burcu'ya teşekkürler..

Music a Life!

2010-07-15T10:12:00.000-07:00

keyifli birkaç insanız biz.. buraya da keyfimizce müziğe dair bişiler karalıyoruz.
festivaller, sanatçılar, şarkılar, röportajlar ve dahası.. hayatın içinden müzik tadı!

Music a Life ziyaretinizi bekler..

buradan da Facebook grubumuza ulaşabilirsiniz...

"Journey of The Shaman" yolda..

2010-07-14T22:54:00.000-07:00

Nemrud çalışmalarını bitirdi. Türkiye'nin ilk konsept Progressive Rock albümü "Journey of The Shaman"ı artık dinleyebilirsiniz!

Hemen grubu da tanıtalım..

Asıl meslekleri başkaca olan Mert Göçay, Harun Sönmez, Aycan Sarı, Alpaslan Altun ve Adil Giyici, 2008 yılında kurdu Nemrud'u. İstanbul’da biraraya gelen ekip, işten güçten fırsat buldukça çalışmalarını yürüttü ve Türkiye'ye bir konsept “Progressive Rock” albümü hediye etmek için yola çıktı. Bu yol boyunca grup üyeleri de değişime uğradı. Grubun şimdiki kadrosu şu şekilde;

Mert Göçay (Gitar - Vokal)
Harun Sönmez (Perküsyon)
Aycan Sarı (Bas Gitar)
Özgür Kayalar (Davul)

Mert Göçay ile tanışmalarından sonra sıkı arkadaş olan ve grubun kurulmasında büyük emeği geçen Progressive Rock‘ın efsanelerinden Eloy‘un kurucusu Frank Bornemann belki de albümde oluşan soundun fikir babası olmuştur. Grubun her aşamasını takip eden ve bilgi sahibi olan Frank Bornemann, albümün yurtdışındaki tanıtımı için gönüllü olmuştur. Elbette uzun yıllar boyunca hayranı olup dinledikleri Yes, Genesis, Pink Floyd, Eloy, King Crimson, Jethro Tull ve Camel gibi efsaneler, Nemrud‘un şuanki müzikalitesinin başlıca etkilendiği gruplar arasındadır.

Nemrud, Türkiye’de yapılan standart rock veya popüler mısra-nakarat düzeni üzerine kurulu şarkı yapılarının ötesine geçerek "rock müziğin teknik ve kompozisyon sınırlarını" zorlamakta. Bununla birlikte aranjmanlarında klasik, caz ve avangard unsurlar da hissedilmekte. "Journey of The Shaman, klasik Progressive Rock albümlerinde bulunan; sürekli değişen melodiler, ritmler, tekrardan kaçınmalar, sözlerde kavramsallık, soyut ve fantezi öğeleri üzerine yoğunlaşmaların yanında; Epik bir hikayeyi konsept albümle anlatıyor oluşuyla da grubun Progressive Rock’ın altın çağı olan 70 li yıllara olan hayranlığını gözler önüne sermekte.

Aycan Sarı’nın Türk mitolojisinden etkilenerek yazdığı fantastik hikayesinden esinlenen Mert Göçay, “Journey of The Shaman” adı altında üç bölümden oluşan kısa bir süre sonra albüm haline gelecek şarkıları besteleyip sözlerini yazdı. Harun Sönmez, albümün tüm booklet konseptinin tasarımını tamamdı.

Orta Asya steplerinde, Şaman kabilesinde yaşayan “Mitos”‘un, rüyasında öte dünyadan gelen mesaj üzerine fiziksel ve ruhsal yolculuğa çıkışını anlatan albümde üç şarkı yer almakta. Bu üç şarkı Şamanizm’indeki üç âlemi temsil etmekte.

Şamanizme göre, insanların yaşadığı “Yer”, ölülerin göçtüğü “Yeraltı” ve spiritüel anlamdaki “Gök”’ten oluşan üç boyut, merkezlerinden geçen, direkt bir eksenle birbirine bağlanırlar. Bu eksen “Göğün göbeği” ile “Yer”in göbeği” arasında yer alır.”Yeraltı” ve “Gök” alemleri 7 katlıdır. Herhangi bir nedenle “Gök” ‘e çıkacak bir şamanın önce yeraltı denilen âleme inmesi gerekir. Yani hiç kimse “Yeraltı”na (öte-âlem) inmeden Göğe çıkamaz.

Grup adını, albümde anlatılan hikayenin en önemli bölümünün geçtiği Yer’in Göbeği’nin bulunduğu ve “Mitos”un Yeraltına geçtiği yer olan Nemrut’dan almıştır. Bu dağ yüzlerce yıl boyunca insanların inandığı iki dünyanın; doğuyla batının birleştiği kutsal bir noktadır. Grubun soundu da aslında Anadolu ezgileri ile Batı dünyasının Rock soundunun karışımı gibidir.

“Journey of The Shaman” albümünün kayıtları 2009 Kasım ayında Türkiye’nin önemli stüdyolarından Stüdyo 18’de Levent Büyük’ün idaresinde tamamen analog olarak kaydedildi. Bugüne kadar çok başarılı albümlere imza atan Levent Büyük, amatör müzisyenlerin bir araya gelerek Türkiye’de hiç denenmemiş bu müziği yapmalarına destek olup; aranjeler, kayıt, mix ve mastering konusundaki yeteneklerini esirgememiştir. Albümün kayıtları sırasında gruba, konuk müzisyenler dahil oldu; 2008 yılı Drummer Contest birincisi Doğaç Titiz, albümün davul arajmanları ve kayıtlarına; Hakan Süersan Bas / Perdesiz Bas arajmanları ve kayıtlarına; Mert Topel ise albümdeki tüm keyboard kayıtlarına dahil olmuşlardır.

Nemrud'un kendi adını taşımayan ilk albümü "Journey of The Shaman", müzik marketlerden önce myspace aracılığı ile sizlere ulaşıyor;

http://www.myspace.com/nemrudmusic

Progarchives.com adresinde yayınlanan yorumları buradan görebilirsiniz..

Forgiveness Rock Record

2010-07-11T23:18:00.001-07:00

Rock müziğin sınırlarını bilmediğimiz kadar çok alt dalı var; Art Rock da bunlardan biri. Enstrümanların kullanımına, sözlerin ahengine değinebiliriz ama içerisinde pop öğeleri bulunmayan müzik olarak özetlemek en ideali olacaktır.

Kanadalı Broken Social Scene de bildiğiniz üzere 1999 yılından bu yana Art Rock icra etmekte. Kevin Drew ve Brendan Canning önderliğinde temellerini atan grup “çığ” gibi büyüdü ve kalabalık bir ekiple yoluna devam ediyor. Her biri ayrıca kendi müzik projesini yürüten ekip üyeleri fırsat buldukça biraraya gelerek bir Broken Social Scene albümüne imza atıyor. O albümlerden 4.sü Mayıs ayında yayınlandı; “Forgiveness Rock Record”.
Beraberce eğlenen insanların neşesini yansıtan şarkıların (Forced to Love) yanında kişisel hüzünlerin yansıtıldığı, doğayı da kulaklarınızdan ruhunuza enstrümanlar aracılığı ile taşıyan “ballad”lar (Ungrateful Little Father), kadife kadın vokalin “ne söylese huzurdur” hissini yaşatan çalışmalar (All to All) ve ülke sevgisi/dünya sevgisizliği ile dolu, gizliden politik şarkılar (World Sick) da mevcut albümde.

Eylül’de Toronto sınırları içerisinde gerçekleşecek Kanada’nın müzik ödülleri organizasyonu Polaris Music Prize için de adını şimdiden listeye aldırmış durumda albüm.

Popüler müziğin tekdüzeliğini bir yana bırakıp biraz nefes almak isterseniz, tatil yolcuları yanına bir arkadaş, ofis yorgunları bir teselli arıyorsa Broken Social Scene tam kadro destek için yanınızda.. 2 ayda tüketilmeyecek albümlerden biri olarak arşivlerimizde yerini alsın “Forgiveness Rock Record”.

-- call of forgiveness, I'm like the beat of the hurt

Blood Red Shoes

2010-07-05T07:38:00.001-07:00

İspanyol havasına aldırmayın fotoğrafın, Irish Blood English Heart da değil, İngiliz bu ekip. Steven Ansell ve Laura Mary Carter; Punk rock sınırlarına bazı bazı değen, alternatif rock icra eden çocuklar.
Ancak kendileri duruşlarının daha punk olduğunu iddia eder. Feminist festivallerin ve faşizm karşıtı hareketlerin de bu duruş ve şarkıları ile içine girerler. Punk'ın özünde hep olmaya çalıştığı "kötü olana kaka de, susma" tavrına biraz yaklaşır gibiler.

Ginger Rogers bir müzikal için o kadar çok çalışır ki beyaz dans ayakkabıları kandan kırmızı olur ve grup da ismini buradan alır; based on a true story tadı buram buram. Etkileyici isim, bence.

Blood Red Shoes çeşitli festivallerde Biffy Clyro, Maxïmo Park, Panic At The Disco, Gossip, Siouxsie Sioux ve Rage Against the Machine öncesinde boy gösterecek kadar iyi olmakla birlikte 6 yılda adlarını çok az duyurabilmiş. Gerçi ilk albüm Box of Secrets 2008 yılında raflara yerleşmiş, 2. albüm de bu sene sıcak sıcak dolaşıyor ortalıkta. --tam bu cümleyi yazmıştım ki albümün adının da Fire Like This olduğunu fark ettim. Gerçekten o hissi uyandırıyor..

Fire Like This albümünde ilk göze çarpan şarkı, single olarak da yayınlanmış olan Light It Up olmakla birlikte, Don't Ask şarkısını daha çarpıcı buluyorum, When We Wake dinlerken de hüzünlü bi huzur doluyor içime.. Sabahları özellikle bir sorgulatıyor hayatı.

Myspace'cilere adresi verelim; http://www.myspace.com/bloodredshoes
Grubun kendi sayfasına da başlığa tıklayarak ulaşabilirsiniz.

Fire Like This albüm kapağını da paylaşalım, bitirelim.

In the end is this all we can ask for?
Breathing every day and night just waiting

Calling out the silence
Talking but no words
Broken in pieces

--When We Wake

SONBAHAR

2010-06-30T12:54:00.001-07:00

Sadece 80 dönemi gençleri çekmedi acıyı.
Sonrakiler de düşündü.

Biz sadece üzüldük. Biz de acı çektik. Öldük biz de. Susarak. Ama bizden öncekiler, ve devrim dönemi sonrası gençleri de 80lerdekiler kadar işkence gördü sesini duyurmaya çalışırken..

Birinin çıkıp da 80 sonrasının içi acıyan çocuklarını anlatmasından dolayı çok memnunum... ve onlara "her daim düşleri peşinde koşan sabırsızlık zamanının güzel çocukları" diyen senarist/yönetmen Özcan Alper'e saygı ve sevgiler.. Rafına pek çok ödülü de sıralayan ilk uzun metrajlı filmi "SONBAHAR" ile beni hıçkıra hıçkıra ağlattı.

İzleyin bu filmi; Karadeniz'in yağmuru içinize yağsın, annenizi özleyin, Türkiye gerçekleri ile, yok olan, eriyen, eritilen gençliği ile tanışın bu ülkenin..

İngiltere yargısı sizi internette yakalar!

2010-06-29T11:35:00.000-07:00

İnternette atıp tutmak!

"Sanal ortamda "Kim nereden bilecek ben kimim!" in ardına sığınarak havyanlara işkence edip yayınlayın, ırkçı düşüncelerinizi herkese duyurun, atın tutun, asın kesin" devri kapandı! İngiltere aslında "fikir suçu" sayılabilecek bir konudan ötürü bir çifti hapse attı. Ve ben o kadar sevindim ki.. çünkü yargıç şöyle sözlerle açıkladı bu kararını;

"You saw yourself as the leader of a potentially significant and active National Socialist group. Your sustained racist rants were intended to bolster that group.

You wanted to start a race war. You are clearly filled with racial hatred and also with violent and angry beliefs."

Evet, bu insanlar yani Michael Heaton ve Trevor Hannington, Yahudiler hakkındaki mide bulandırıcı görüşlerini sanal dünyada beyan ettiler ve içlerine kaçmış olan ırkçılık canavarı yüzünden 2şer yıl hapse mahkum oldular..

Haberin tamamı burada.

Düşüncesizce sözler sarfetmeden, içinizde varsa nefret eğer bir anda internet ortamı diyerek kusmadan bir kez daha düşünün.. Ha, burası İngiltere mi değil, sizin için bir dava açılsa siz toprağın altına girmeden kapanır mı bilinmez de sizi bir kez daha düşünmeye davet eder içinde bulunduğunuz ruh halini..

Hadi bakalım.. bundan sonra "bilmem kim ölsün", "şu yansın", "bunlar yok olsun" gibi cümleler azalıyor mu.. göreceğiz!

Bi ağırlık çöktü içime

2010-06-29T06:45:00.000-07:00

Mal gibiyim bi süredir.

Yine kendimi kandıramadığım o dönemlerdeyiz. Böyle bir dünyada, bu kadar hırs küpü insanın arasında, asmaya kesmeye meraklı, savaşmaya yatkın, aşkı bile sidik yarışına döndüren, kadını ezen, karşıdakinin açtığı haksız (haklı savaş olamaz ki!) savaşa savaşarak karşılık veren, öldürmeye bilgisayar oyunlarında başlayan, kürklerini insan giysin diye hayvanları katleden, güya savunmak için “bunu yapanlar da ateşte yansın” diyecek kadar taş kalplileşmiş insanların içinde nefes alamıyorum. Gözümü kapatıyorum karşımdalar, -uyutmuyor bu yaşananlar akşam olunca-, yeni bi elbise alıyorum aklımdalar – ah, nasıl da kölesi olmuşuz eşyalarımızın-, tabağıma bi kaşık daha yemek koyuyorum aklımdalar, ofis mutfağının yanından geçerken bakıyorum ışık açık kalmış aklımdalar, damacanadan su alırken 1-2 damla yere düşüyor çocuğuna su bulamayan kadın geliyor aklıma. Delirme noktası!

İnanın yada inanmayın, ne haliniz varsa görün.. bunları “işte ben de düşünüyorum”, “hassasım ulan” diye yazmıyorum. Nefes alamıyorum. Sürekli bi ağlama halindeyim. Dışarı çıkmıyorum, evden uzaklaşamıyorum. Yayın yaparken neşeli olmak çok zorlaştı. Yaptığım herşey o kadar işkence ki –öyle zor öyle zor öyle zor geliyor ki her yeni gün”.

Böyleydim ben lisede, bilen biliyor, “lisedeki haline dönmüşsün” diyor bildiğinden. Yine geçer mi, yine düşünmeyen, “kalmış ulan kaç yıl ömrüm” diyerek eğlenmeye devam eden insan olur muyum yine.

Bi çocuk doğursam dünyayı boşverip ona mı odaklanırım? Yoksa yokluktan kıvranan, açlıktan ağzını açamayan, kucağında çocuğu ölen kadınları daha da iyi anlayacağımdan herşey daha da siyahlaşır mı?

Birşey tetikledi, pek çok şeyin önünü açtı. Kulağımın zarını yırtıp dünyanın acısını içime soktu biri. Başıma gelen Ferhan Özpetek'in Sacred Heart filminde Irene'nin başına gelenle aynı.. tam da yukarıda resmini gördüğünüz sahnede tüm duygular çığrından çıkıyor.. kelimeler kaçacak yer arıyor ve çaresizlik doruğa ulaşıyor.

Bunları ifade edemem diye düşünüyordum, bu yazdıklarımla çok da başardım denemez. Filmi izledikten sonra anlatılabildiğini gördüm. Olduğun yerde oturup üzülmek de lanet olsun o kadar şımarıkça geliyor ki kendimden iğreniyorum.
Kalbim sıkışıyor, gözlerim buğulanıyor. Burjuva tavırlı, rahatı yerinde, atıp tutan, "hassas" insanlardan biriyim o kadar.
“Neyin var?” diyene cevap veremiyor, aşık olup ağladığım günleri özlüyorum.

Tüm bunları –etrafımızda gördüğümüz göremediğimiz herşey- yaratan ya hastalandı ya ümidini yitirdi yada öldü. Biz hala çırpınıyoruz. Acıdan ölüyor insanlar, hayvanlar, bitkiler... herşey acı çekiyor dünyada. Bu artık bitmesin mi??!!!

-kıyamet sen de kop kopacaksan-

Kürk Mantolu Madonna

2010-06-18T12:27:00.001-07:00

Mephisto'daki görevli arkadaş istediğim kitabı bana vermemekle kalmadı zorla Sabahattin Ali - Kürk Mantolu Madonna'yı aldırdı. Kızdı bana okumadığım için ve haklıydı da..

Okudum. Önce çok korktum beni ağlatacak diye. Ama ağlamadım. İçimdeki ağırlık daha da arttı sadece. "Sevgi gerçekten var mı?", "'Gerçek'ten sevebilir mi iki insan birbirini acaba?" gibi soruların kafamda dönmeye başlaması da ayrı bir mesele.

Tabii ki Sabahattin Ali'nin dil yeteneğine hayran kaldım, tabii ki kendini ifadede bu kadar net olmasına hayran kaldım, tabii ki duyguların ve düşüncelerin en uclarında dolaşıyor olmasına hayran kaldım..
Neredeyse 50 yıl önce bahsedilen bu duyguların günümüzde de hala etkisini sürdürebiliyor olması ise insan olarak değişemediğimizin en güzel kanıtı.

Biliyorum bu blog'u son zamanlarda kitapçıya çevirdim ama bir süredir içime kapanmış, neşemi yitirmiş durumdayım. Kitaplarla kendimden uzaklaşıyor, biraz da olsa huzur buluyorum..

Hikayesinin başlarında, bir konuşmada geçen bir paragrafı buraya üşenmeden yazacağım. Bir kadın bu kadar iyi ifade edebilirdi... neyi?

"Bilhassa tahammül edemediğim bir şey, kadının erkek karşısında her zaman pasif kalmaya mecbur oluşu... Neden? Niçin daima biz kaçacağız ve siz kovalayacaksınız?.. Niçin daima biz teslim olacağız ve siz teslim alacaksınız? Niçin sizin yalvarışlarınızda bile bir tahakküm, bizim reddedişlerimizde bile bir âciz bulunacak? Çocukluğumdan beri buna daima isyan ettim, bunu asla kabul edemedim. Niçin böyleyim, niçin diğer kadınların farkına bile varmadıkları bir nokta bana bu kadar ehemmiyetli görünüyor? Bunun üzerine çok düşündüm. Acaba bende anormal bir taraf mı var, dedim. Hayır, bilakis, belki diğer kadınlardan daha normal olduğum için böyle düşünüyorum. Çünkü hayatım, sırf bir tesadüf eseri olarak, diğer kadınları mukadderatlarını tabii görmeye alıştıran tesirlerden uzak geçti. ........... Mektepte kız arkadaşlarımın miskinliği, emelleri beni daima tiksindirdi. Hiçbir şeyi, kendimi erkeklere beğendirmek için öğrenmedim. Hiçbir zaman erkeklerin önünde kızarmadım ve onlardan bir iltifat beklemedim. bu hâl beni müthiş bir yalnızlığa mahkum etti. Kız arkadaşlarım benimle ahbaplık etmeyi ve fikirlerimi kabul etmeyi zevklerine ve rahatlarına aykırı buldular. Hoş tutulan bir oyuncak olmak, onlara insan olmaktan daha kolay ve cazip geliyordu. Erkeklerle de arkadaş olmadım. Aradıkları yumuşak lokmayı bende bulamayınca müsavi kuvvetlerle karşı karşıya gelmektense kaçmayı tercih ettiler. O zaman erkek azminin ve kuvvetinin ne olduğunu gayet iyi anladım; dünyada hiçbir mahluk bu kadar kolay muvaffakıyetler peşinde koşmaz ve hiçbir mahluk bir erkek kadar hodbin, kendini beğenmiş ve nahvetli (kibirli), fakat aynı zamanda korkak ve rahatına düşkün değildir. Bir kere bunları fark ettikten sonra erkekleri sahiden sevebilmem imkansızdı. En hoşuma giden ve birçok hususlarda bana yakın olan adamların bile, küçük vesilelerle, bu kurt dişlerini gösterdiklerini; her ikimize aynı derecede zevk veren beraberliklerden sonra, özür dilemeye, himaye etmeye çalışan, fakat aynı zamanda herhangi bir şekilde muzaffer olduğunu zanneden ahmakça bakışlarla yanıma sokulduklarını gördüm. Halbuki acınacak halde olan, zavallılıkları meydana çıkan onlardı. Hiçbir kadın, ihtiras halindeki bir erkek kadar âciz ve gülünç olamaz. Buna rağmen bu hallerini bir kuvvet tezahürü zannedecek kadar yersiz bir gururları vardır... Aman yarabbi, insan deli olur... Kendimde hiçbir gayri tabii temayül bulunmadığını bildiğim halde, bir kadına aşık olmayı tercih ederim."

Mutsuz Funk

2010-06-07T12:24:00.000-07:00

kırmızı bir at çizerdim,
kırmızı bir at,
bak bu da kafası.

'nereden geldim nereye giderdim?'
bu da düşünen kafanın bana sorusu.
'sür beni sarp kayalıklara, oradan aşağısı başka yerin konusu'
'ah' dedi 'senin durumun fena',
'ah' dedi, 'kalbinde bu neyin acısı?'

dayanamaz kalbimin içinden çıkardım
utanmadan dünyaya tepeden bakardım!
kimse beni bilmez, bilmez beni bilmez,
bilmez beni kimse, ben hep saklandım

yanmalısın sönmelisin ruhları incitmeli...
inanırken yalanlara delirmiş olmalısın!
ah o kızgın bakışın, bir de üzgün bakışın
yüzlere gülüşün ve anidir düşüşün!

üzülmeye gelmez, giderdim aramaya ruhumun parçalarını
üzerime bir bir dikerdim..
beni nasıl isterdin?
tek parça.

yoksun, nedenin yoksa!
kime güler yüzün?, kime ağlarsın?

bi sandalye çek ve otur,
mumlar var, mumları yak
anlatacaklarım uzun, uzundur yollar
ve her ne yöne gidersen git beter gibi sonsuz ama
yoksun nedenin yoksa!

yokum, nedenim yok benim!
kime güler yüzüm?, kime ağlarım?
biliyorsan ne duruyorsun?
yarına kalsam ne umuyorsun?

ağlarla kaplı hiç bilemezsin!
her yanım her sözüm her savaşım her yönüm
öyle zor, öyle zor geliyor ki her yeni gün her yeni gün her yeni gün her yeni gün...

-- yasemin mori

Korku'dan korkulur mu?

2010-06-03T14:00:00.000-07:00

Kötü rüyadan ötedir benim gördüklerim. Hayal gücü, görselde Yüzüklerin Efendisi yada Otostopçunun Galaksi Rehberi'ne yakın, korku, (çok uzun zamandır izlemediğimden eskilerden bir örnek olacak ama) Elm Sokağında Kabus ile yarışır ve cinsellik, rahatsız edici öğelerde Eyes Wide Shut'ı 15'e katlar.

Korkuyorum ben rüyalarımdan. 6 yaşımdayken her gece gördüğüm karanlıkta ufukta bir ejderha ateşler saçarken muhteşem simetriye sahip bir şekilde sıralanmış arı kovanları arasında saklanarak bana doğru beni öldürmeye gelen kızılderili rüyasını her gece gördüğüm o zamanlardan beri korkuyorum. Elm sokağında kabus ve Jaws filmlerinden sonra ODTÜ'de bir kez katıldığım korku gecesindeki It, Rosemary's Baby ve The Shining filmlerini de arka arkaya aynı gece fizik amfisinde izlediğimden beri korku filmi izlemiyorum.

Şu sıralar Fringe'e sardım. Dehşet, aslında bilimden doğan bir dehşet söz konusu. Ama dizi ya işte, korku var, müzikle birlikte coşku dolu bir korku var. Korku, bilinmezden geliyor.

Ama sevdim. Severek izliyorum. Korkmayı özlemişim. Ben bu kadar zamandır meğer herşeyden çok korkmanın kendinden korkuyormuşum. Düşünün ki korktuğunuz 3 şey var; X, Y ve Z. Sonra daha fazla korkmak istemediğiniz için kendinizi bunlardan uzak tutuyorsunuz ve onlarla karşılaşmaktan o kadar korkuyorsunuz ki böylece bir korku daha edinmiş oluyorsunuz; korkma korkusu. Şimdi uğraşmanız gereken 4 korkunuz var, X, Y, Z ve Korku. Yeni korkunuzun diğerlerinin etkisini "magnify" ettiği gerçeği ise apaçık..

Fringe çok güzel bu arada :) tavsiye ederiz.

Bizi burada bırakma Küçük Prens

2010-05-30T12:49:00.000-07:00

Tarihin tekerrür sorununun farkındayız.. Buna her defasında neden şaşırdığımızı ise anlamıyorum. Zamanın tekerrürünü saati icat ederek bizler oluşturmadık mı? Sonbaharı takip eden hep kıştır demedik mi? 4 mevsim üzerinde dönüp durmuyor muyuz?

Meksika Körfezi'ndeki petrol faciası hala daha kimseyi uyandırmadı.. Bu dünyayı ardı ardına yaptığımız hatalarla ne hale getirdiğimizi görüyoruz ama kabul etmek istemiyoruz. Atom bombasından, petrol facialarına kadar..

Dünya'yı ve kendimizi yavaş yavaş bitiriyoruz. Öyle bir ırkız ki insan olarak, KOCAMAN bir dünyayı bile mahvedebildik. Ve o mahvolan dünyada bize gereken oksijeni, suyu ve muhtemel tüm diğer kaynakları bir süre sonra bulamayacağız. Bu bahsettiğim "bir süre" ne benim ne de şuanda bunu okuyan herhangi birinin hayatının yetmeyeceği kadar uzun belki. Ama bir gün, artık bu dünya yetmediğinde, belki Nasa çalışanları ve hatta onların çalışmalarını çalarak ellerindeki "maddi" kaynaklarla birleştirip çalışmaları daha öteye taşıyan diğerleri (buralar hayal gücü, kuvvetle muhtemel Amerikan dizilerinden etkilendiğim,,) Ay'da yaşamın ve yaşayabilmenin koşullarını oluşturmuş olacaklar.

Ay'ın çapı Dünya'nınkinin 4'te 1'i kadar. Hacmi, Dünya'nınkinin 1/50'si ve kütlesi 1/80'i kadar. Şimdi düşünün, sizce Dünya kullanılamaz hale geldiğinde hepimizin Ay'a taşınması mümkün olacak mı? Küçük Prens çıkıp "Benim dünyam o kadar küçük ki.." demeyecek mi?
"Ay'a taşınmak zorunda mıyız? Daha büyük başka bir gezegene taşınırız?" diyen varsa aranızda, benim düşünceme göre 2000 yılda (sayılabilen) gezegenler arasından en fazla Ay ile haşır neşir olabildik. Bir 2000 yıl daha Dünyamızın dayanabileceğini sanmıyorum ki biz bir gezegen yüzeyini daha keşfedebilene kadar bizi korumaya, üzerinde barındırmaya devam edebilsin.

Evet, küçük olmasa da bir "prens" çıkıp Ay'ın küçük olduğunu ve sadece durumu mevcut masrafı karşılamak için yeterli olanların Dünya'yı terk edip Ay'a yerleşecek kişiler arasına dahil olabileceğini söyleyecek.. Olacak bu, tarihe bakın, herşey hep böyle oldu! Titanic bile batarken, alt seviyedekiler, üst katlarda kalmaya durumu yetmeyenler ölüme terk edildi.

BP'ye Dünya'nın mahvolma sürecini hızlandırdığı için teşekkür ediyoruz. Meksika Körfezi'nden Florida kıyılarına kadar büyük bir bölümde yaşam çoktan sona erdi.. Yıkanarak aklanmaya çalışan birkaç pelikan dışında...

Böyle bir olası gelecek için hala nefes alıyoruz..

Mimlenmek!

2010-05-24T01:17:00.000-07:00

Yeni bir akım :)
biri seni bu soruları cevaplamaya davet ediyor, davetini kırmıyorsun.

Burcu da beni mimlemiş, hadi bakalım...

1.Şu an okumakta olduğunuz kitap ve kısaca konusu?
Ursula Le Guin - Mülksüzler
Odoculuk, anarşizim, devrim.. Gezegenler arası geçen, bir fizik dehasının çabalarını anlatan bilim-kurgu romanı.

2.En son aldığınız kitap?
Rıza Kıraç - Annemin Bahçesi (Anneme almıştım)
Kendime de David Eddings'in Belgariad serisi son kitabı olan Efsuncunun Son Oyunu'nu almıştım.

3.Şimdiye kadar aldığınız kitaplar içinde en sevdiğiniz?
Böyle bir ayrım yapmak çok zor hepsi canım benim ama J.R.R. Tolkien - Roverandom çok önemlidir benim için.

4.Bir türlü bitiremediğiniz, bitirseniz de sizi illallah ettiren kitaplar?
Çok komik olacak çünkü yılllaaar yıllar önceydi ve bitiremedim bıraktım: Jostein Gaarder - Sofi'nin Dünyası :)

5.Bundan önce okuduğunuz kitap?
Jorge Luis Borges - Kum Kitabı

6.Elinizdeki kitap bitince okumayı düşündüğünüz kitap?
David Eddings - Malloryon Serisi / 1. Kitap - Batı'nın Muhafızları

7.En sevdiğiniz türk ve yabancı yazar?
Yabancı yazar çok değerli ve yakın zamanda da kaybettiğimiz J.D. Salinger.
Türk yazar dendiğinde bir düşünmek zorunda kalıyorum... /// Gönül felsefesinin mucidi, güler yüzlü sevgili Prof. Dr. Ahmet İNAM.

8.En sevdiğiniz ve nefret ettiğiniz roman karakteri?
En sevdiğim karakter J.R.R. Tolkien - Hurin'in Çocukları'ndaki Turin. Dünyanın tüm acısını o çekti..
Hakan Günday romanı Kinyas ve Kayra'daki iki karakterden de nefret ediyorum. İkisi birbirinden yalan geliyor çünkü bana.

9. Sence "bir kitap okudum hayatım değişti" diyebilmem için hangi kitabı okumalıyım ?
"Bence"nin altını tekrar çizerek 2 kitaptan bahsetmek isterim;
Eugene Ionesco - Cehennem Günlüğü: Çok da olgun bir yaşta değildim ve içimdeki isyanı ortaya çıkarmıştı şöyle cümlelerle;
"Önümde yükselen duvarlari delip geçme ya da yikip yerle bir etme istegiyle kuduruyorum. Akil, varlik karmasasini, yani kaosu bizden gizlemek için yükseltiyor bu duvarlari. "Niye?" derseniz, bu duvarlarin ardinda evrensel kaos ve yokluk, " hiçlik" var da ondan, Hiçbir sey yok arkasinda duvarlarin. Onlar, birseyler yapmayi basarabildigimiz su dünyayla " bosluk" arasina çekilmis sinirlardir.

Içimin cehenemidir bu. Artik bunun bir cehennem oldugunu biliyorum."

ve Salinger - Dokuz Öykü önemli bir kitaptır. Ben pek çok şeye inancımı bu kitabı okuduktan sonra yitirdim.

10. Ne tür kitaplar okuyorsunuz?
Yazar keşfetmeye bayılırım aslında ama bir yazar ile uzun zaman geçirmeyi daha çok severim. Öykü kitaplarının yanı sıra bilim-kurgu ve daha çok fantastik kitap serileri okumaktan hoşlanıyorum.
Bir de Kum Kitabı'nda bir karakterin dediği gibi galiba "Bir insan hayatı boyunca 15 kitaptan fazla okuyamaz - gerçekten okumak söz konusuysa." fikrine katılıyorum.

11.Okuduğunuz kitapların seçiminde etkili olan nedir?
Yazarı ve kurgusu.

12.Kitaplığınızda kaç kitabınız var?
Hiçbirzaman yerleşik hayata geçemediğimden her şehirde bir kısım kitaplarım var, Ankara, Eskişehir, İstanbul... ama toplamda 80 kitabı geçer öyle sanıyorum ki.. bilemedim.

Ben de Çido'yu mimlerim burada :)

okumuşuz-düşünmüşüz meğer

2010-05-23T13:59:00.000-07:00

2007 ve 2008 yılları.. kitap okuduktan sonra karalardım bi kaç satır. kitap hayal etme ile ilgilidir bence daha çok, konuşarak, yorumlayarak zedelenmemelidir mümkün olduğunca..

Korku ve Arkadasi - Aysegul Celik

bu ne korkunc hayal gücü. bu ne korkutucu bir ilk öyküler kitabi. dehset verici.

Hurin'in Çocukları - J.R.R. Tolkien

Tolkien'in oglu Christopher derlemis, ugrasmis, babasinin kafasindaki engin dunyayi anlamaya cabalamis.. bize de anlatmaya. yazarlar ve kitaplari var..10 karakterden fazlasini kaldiramayan, detaylardan arinmis, olaylarla orulmus. ama Tolkien.. inanilmaz..

Masallar - J.R.R. Tolkien

nasıl bu kadar güzel yazıyor'dan çok nasıl bu kadar güzel hayal ediyor diye şaşırıyorum Tolkien için. yada sırrı belki de bu masalları çocukları okusun diye, sevgiyle yazmış olmasında gizli.. kendi çocuklarıma okumak için sabırsızlanıyorum...
"Uzaklara git. Rüzgar senin peşinde. Git ve asla dönme"

Aylak Kerouac (oyun) - Martin Duberman

yazarken ve konuşurken iki ayrı bilinç kullanır kişi. bu ikisi arasındaki bağı yok sayarak, görmezden gelerek, önemsemeyerek mutsuzluğa sürüklenir usta yazar Jack Kerouac. kaybeder. / Amerikanın gizli pisliğini, çirkin ve cesurca ortaya serer Beat'ler.

Dijital Kale - Dan Brown

tamam geç kaldım okumakta hatta yazarın en son "belki" okunacak kitabından başladım ama okurken yollar hep kısaldı. (yolda kitap okuyan "ben" için)

Olasılıksız - Adam Fawer

olasılık hesaplarını anlamak yada onlara sempati duymak için okumaya başlamayın.. ama nefesinizi tutacak bir heyecana ortak olmak için geç kalmadan başlayabilirsiniz. yolda izlendiğinizi sanmak gibi psikolojik sorunlara da yol açabiliyor evet :)

Dokuz Öykü - J.D. Salinger

inancımı yitirdim.

Franny ve Zooey - J.D. Salinger

o kadar gerçek ki.

Kinyas ve Kayra - Hakan Günday

kafası karışık, umutsuz bireyler. ölmeyi bile beceremezler..

Neden Önemli İsimlerimiz!

2010-05-18T10:38:00.000-07:00

Basitçe anlatmaya çalışacağım aklımdan geçenleri...

Kendi: Genelde "ben" dediğimiz, özgünlüğüne inandığımız halimiz.
Zaman: Akıp giden.

Kendim ve zaman arasında bir ilişki kurmaya çalışsam 1-1 mi olmalı, 1-n mi yoksa n-n mi?

1. Durum: 1-1
Olamaz, çünkü olur da kendinizin değişmediğini iddia edersiniz ama zamanın değişmediğini söylemeniz çok zor.

2. Durum: 1-n
Daha mümkün görünüyor; varsayımınız kendinizin değişmeyip zamanın aktığı şeklindeyse. Ama ben değişmediğimize inanmıyorum.

3. Durum: n-n
İşte bence doğru olan bu: kendimiz de zaman gibi ve zamanla değişiyoruz. 1 sn önceki Aybüke ile şu anki Aybüke asla aynı olamaz. Belki de tekrar tekrar yaptığımız bazı hataların sebebi de budur.

Ama fark ettiyseniz değişmeyen birşey var; primary key de bu belki... ismimiz.
İki zamanda da, iki kendimde de değişmeyen tek şey ismim. Aybüke Kini.
Unique bir ismi olmayanlar bu durumda ne yapacak diye düşünüyorum ve "isimlendirilmek ne kadar özgürlük kısıtlayan bir eylem" diye başladığım bu düşünce yolculuğunda sayıların doğruluğuna dönüyorum. İsim ile birlikte numaralarımız olmalı. TC Kimlik No gibi mi... hmmm evet olabilir..

örnek: "Aybüke Kini 297265286286428764284632476297432984"

İşte isimlerimiz bu kadar önemli....

/*fazla mesai neler yapıyor insana görün halimi*/

Bir Duvar Hikayesi / "Mülksüzler"

2010-05-17T14:16:00.001-07:00

Okumak için oldukça geç kalmıştım, doğumgünümde hediye geldi (Burcu ve Gökhan'dan). Okumaya başlar başlamaz hakkında yazıyorum..

"Kadınlar Rüyalar Ejderhalar" kitabının ardından Le Guin okumaya ara vermiştim, ama "Mülksüzler"i okumadan olmaz..
David Eddings'in peşine oldukça karışık geldi anlatımı. Karakterler, isimler, isimlendirmeler.. Belki de beynim çok yorgun.. henüz 42. sayfadayım ama vuruldum.

Ben küçükken geceleri yatağımdan kalkar ve annemin yanına gitmeye çalışırdım, ama bir duvar çıkardı önüme-aslında orada olmayan, olması imkansız olan-, duvar boyunca giderdim, bitmezdi, ağlayarak geri dönerdim. 5 yada 6 yaşındaydım, sayı saymayı, sağ-sol kavramlarını öğrenip, gündüzden ezberleyip yolu, gece de yapardım ama duvar çıkardı yine. Elektrik düğmelerine boyum yetişene kadar böyle devam etti. Birkaç kez söyledim bizimkilere ama pek bi anlam ifade etmedi onlar için.

Her neyse, kitaptan hemen alıntı yapıyorum;

"Çocuk yatağa çamurlu ayaklarıyla yattı ve düş gördü. Düşünde çıplak bir ovada, bir yolda yürüdüğünü gördü. Yolun ötesinde, uzakta bir çizgi vardı. Ovadan oraya yaklaştıkça bunun bir duvar olduğunu gördü. Çorak toprağın üzerinde bir ufuktan öbür ufka uzanıyordu. Yoğun, karanlık ve çok yüksekti. Yol duvara kadar gidip duruyordu.
Devam etmesi gerekiyordu, ama edemiyordu. Duvar onu engelliyordu. Acı verici, kızgınlık dolu bir korku kapladı içini. Devam etmeliydi, yoksa eve dönemeyecekti. ama duvar oradaydı, geçmenin yolu yoktu."

Çocukluğum hep darmadağın benim. Bu halim de ondan herhalde..

öyle.

Balık Olsaydım

2010-05-09T01:26:00.000-07:00

"Hayko Cepkin'i seviyorum" desem ifade etmiyor hislerimi. "Çok güzel sözler yazıyor" desem, hayır öyle de değil aslında. Brutal vokal seven biri de değilim, konserlerine katlanamazdım 2005'den beri. Sonra bir gün "Ölüyorum" şarkısına denk geldim olması gerektiği bi anda sanırım. Ardından çözülüp dağılmalar..

Yeni albüm Sandık'a tepkili yaklaştım (her zamanki ben). "Aynı işte hep" dedim. Radyoya girdim geçenlerde, önce su kaplumbağalarını* gördüm, "kaplumbağa olsaydım" dedim içimden, geçtim stüdyoya. "Balık Olsaydım"ı dinledim. Sonra Rock N Dark'ta canlı dinledim, bir kez daha. Ne brutal vokal rahatsız etti ne de sahnedeki büyüklerden esinle yerleştirildiğini düşündüğüm çamaşır makinaları.

Şarkıyı ben dinlemedim, içim dinledi. aynasına her baktığında kendini böyle gören içim....

şarkı için link vermeyeceğim. albüm edinin.

ve "Balık Olsaydım" şöyle birşey;

Benim de bugün bir derdim var
..............
Gönül isterdi balık doğsaydım
Malesef unutmak elimde değil
..............

*öldü kaplumbağalardan biri. ben de yogaya gittim.

Gelibolu'da Tamer'le 4 Saat / Part 2

2010-04-15T15:05:00.001-07:00

Oncelikle GABİ nedir ondan bahsetmek istiyorum... Cesitli haksizlik ve akilsizliklara asla tahammulu olmayan Tamer, askerlik boyunca bunlara ve bunlara yol acan insanlara sikca denk geldiginden bu insanlara bir isim vermis. Bana anlatirken "Kisaca GABİ dedigimiz insan modeli iste.." deyip gecistiriyordu ki sanki ben ve dahilinde tum herkes bu tabirden haberdarmis gibi, "o ne demek?" diye sordum. Cevap basit; "GABİ iste, 'gerizekali aptal beyinsiz insan'". Ben sandalyeden dustum :) tek kelime yetmemis, tum o kelimeleri birarada defalarca tekrar etmek gerekmis, sonunda bi kisaltma icat edilmis :)

--GABİ'yi cümle icinde kullan.

Cok guzel evler gorduk yamaclarda, manzara muthis! karsida Lapseki ve Cardak. Kocaman bir gemi vardi Maersk'in. Tamer bana uzuuuun uzun geminin yukunun cok olmadigini anlatti. Cunku altindaki kirmizi cizgiye kadar henuz denize batmamis.. :) (Gemi beni dehtese dusurecek kadar buyuktu bu arada, booooyle gidiyor tin tin...)

Kiyidan ilerledik, hersey maximum pozu burada cekildi. Gelibolu yazisini ve onundeki acik hava camiini gorduk. Tepeye dogru cikarken 7 senesini bir insanin zor sigacagi, ayakta durulamayacak kadar tavani alcak (ben ayakta durabildim, Tamer duramadi, hangimiz insan degiliz? :) ) bir odacikta geciren sufinin mekanini ziyaret ettik. Universitede son aldigim ders Ahmet Inam'dan Philosophy of Love olan ben Sufi dunyasindan bir hayli etkileniyorum. /*Hayir Elif Safak'in Ask kitabini okumadim.*/

Iste bu ciktigimiz tepeden Tamer'in kislasini uzaktan ve pek guzel manzarayi yakindan inceledik;

Bu bayrakli turbenin oldugu yerde bi adam, bayrak dusmanin eline gecmesin diye, parcalayip yutmus. Bayrakli baba turbesi olmus orası...

Bu arada fotograf makinasi almadigim icin yanima (bi kendimi alip gittigim icin) basta epey üzüldük sonra bir "elektronik dükkani"ndan tek kullanimlik analog makinalardan bulduk. Bu kadar guzel fotograflar cikacagini gercekten tahmin etmemistim.

Batan bi denizalti ve ic parcalayan hikayesini duymussunuzdur, filmi yapilmak isteniyordu bir aralar... guldugume bakmayin, kimbilir Tamer ne demisti yine, beni cok fena yapiyor o hikaye :(

geri donuyoruz yavas yavas.. otobus saati geliyor.. limana geri geldik veee....

Megersem Kilitbayir feribotu buradan kalkiyormus! "Haaa reklamdaki..." dedim ama Tamer'in elbette reklamdan haberi yoktu :)

hadi bi fotograf da kiyida cektirelim ve Tamer'in kislasina gidecek minibusu bekleyelim;

bir kaç güne dönüyor Tamer, gözümüz aydın :)

Gelibolu'da Tamerle 4 saat / Part 1

2010-04-13T14:12:00.000-07:00

hep derim burada yineliyorum; kocasi askerlik yapmamis kadin, dunyanin en sansli kadinidir! hayati boyunca askerlik anisi dinlemek zorunda kalmayacak :) ama tabii ben Tamer'i dinlerken olay zevkli hale geliyor..

bilmeyenlere; Tamer benim liseden beri arkadasim, her zaman en buyuk destekcim, koruyucu melegim oldu, özellikle de üniversite boyunca. veee o bi suredir Gelibolu'da asker,, gittik gorduk... hersey maximum! :) (calistigim yer itibariyle yanlis bisi soyledim galiba)

Yaramaz erkek cogugu huylu Tamer, herseyin icini disini ogrenmeden edemez. Gelibolu'yu da ogrenmis, gelenlere gezdirebilmek icin. Denizi yuksekten goren gizli yerler kesfetmis; eskiden karargah oldugunu dusundugu belediye binasi mesela. Buram buram tarih koktugu icin Gelibolu, bazi noktalarda hayal gucu ile tarihi desmis; Piri Reis Muzesi'nin on girisi disinda yan tarafinda gemilerin gelip yanastigi ve insanlarin kayikla yanasip muze binasina (eskiden muze degilmis elbette) girdigi bir kapi kesfetmis. "Gemilerin geldigi" diyor cunku bu kucuk kayik koyunda karsi duvarda 3 bolme oldugunu fark etmis; 3 geminin yanasabilecegi bir koy. : )

/*civarda bi kafe gorduk, bizim buralarda cokca gordugumuz ancak Gelibolu icin fazla "şık" bir genc mekani. donuste ugrayacagiz....*/

Askerlerin izin gunlerinde yapabilecekleri Gelibolu gibi bir yerde sinirli. Bir de okur yazar kismisindansaniz caniniz bir kitap cekmiyor degil. Ama aylik 20 TL asker maasi ile hangi kitap alinsin ve alinan kitaplar nerede saklansin... O da arkadasiyla bir sahaf bulmus, ust katinda birkac liraya 1 saat kadar kitap okunabilen. Sahaf aradiklarini soyledikleri ancak "buralarda sahaf bilmiyorum" diyen sahafin hemen karsi kosesindeki kirtasiyecinin hikayesini dinleyince de askerde ogrendigi birkac kufuru bana da ogretmis oldu : )

/*ilerledik...*/

Camiileri de incelemis; bir tanesi var ki (Gazi Suleyman Pasa Camii) kubbeli degil, normal klasik ev catisi gibi yayvan bi catisi var. O bölge Osmanli'nin eline gectikten sonra Avrupa'ya insa edilmis ilk camii olmasi ile unlu. (daha sonra ufaklari da yapilmis, dedigine ve gosterdigine gore) Benim tahminim, Avrupa'nin ilk camiisi olmasi sebebiyle kubbede bir postmodernizim dusunulmus :)

Yeniden sahil kenarina iniyoruz, carsinin icinden bu kez. Peynir tatlisi yapan dukkanlari ve Osmanli Sofrasi tadindaki restoranlari gectik. Carsinin %90'i askerlerden olusuyordu, malum o gun yüz küsür asker izindeydi. Pek cok kisiyle karsilasiyoruz, selamlasmalar, "oo bayan ziyaret etmis" bakislari, Tamer ve benim kis kis gulmemiz.. Nihayet yemege oturduk.

Bu arada zamani iyi kullanma cabasindayiz; Wipe Out'taymiscasina dakikalari sayarak planliyoruz (Tamer planliyor). 17:00 gibi Tamer kışlaya, ben otobus garajina dogru yola cikacagiz. Ilk bulustugumuzda saat 13:15 civariydi...

Yemek sonrasi turumuza Tamer'in kislasinin oldugu tepeye dogru yola koyularak devam ettik. Kolordu komutanliginin oralardan sessiz sessiz, fotograf cekmeyerek gectik. Nobetcilerle selamlasti tebi Tamer. Bazilariyla sakalar espriler; "geziyoruz yeaaa olayimiz bu" tadinda nobet tutanlari sinir etmeler :)

devami ikinci yazida, yakinda burada..

Başka Dilde Aşk

2010-04-04T12:11:00.000-07:00

karşılıklı aşkın, iletişimli sevgiye dönüşmesi.

aynı dilde konuşurken bile başarılamayan çoğu zaman..

kimse kusursuz olmak zorunda değil. kimi sabırsız, kimi sinirli, kimi düşüncesiz, kimi travmatik, kimi sadece kadın olduğundan kaybediyor ilişkilerde.

yazık oluyor çoğu ilişki için.

izlemeye değer bir film. kurgu ve oyunculuk için. (burada teknik detaylarla içimdeki duygu yoğunluğunu ifade etme çabamı zedelemek istemedim daha fazla) filmin internet sayfası size pek çok bilgi sunuyor;

http://www.baskadildeask.com/

Fantazi Yolculuktur

2010-03-23T12:41:00.000-07:00

ha? blog? blogum? naber ya :) ben de seni arıyordum, bulamadım da yazamadım yoksa niye yazmayayım. ama bi de bir meşguliyetim vardı; aşağıdakilerle uğraşıyordum..

David Eddings dedi Cem Katı, hadi bakalım dedim.
Tolkien'den sonra sadece Le Guin'in tadına bakmıştım fantastik dünya adına.

Eddings beni kalbimden* vurdu, aklımdan** vurdu. Dağıttı*** beni. İlk seri, 5 kitapla.

Eddings okuduğu epik fantazi türlerine gıcık olmuş bi gün, büyülere, büyücülere, onlar hakkında yazılıp çizilen herşeye sinirlenmiş; öyle yazılmaz böyle yazılır, büyücülüğün de kuralları vardır demiş. bi de ejderha olmadan da bir fantastik seri yazılabilir demiş olacak ki bunları yazmış.

Belgariad, David Eddings okumaya başlamak için iyi bir seri, sebep?
çünkü basit,
çünkü çocuk (yada ergen diyelim) gözünden anlatılıyor,
korkular, en temel korkular,
isyan, bir ergen isyanı,
aşk, ilk kez aşk,
bir kadına dokunmak, ilk defa,
utanmak, en saf halinde,
tanrıdan korku, müthiş,
omuzlara inen yüklerin altında ezilmek, çocuk saflığıyla,
akıldaki soru, hepimizinkiyle aynı; Neden ben?

kocaman bir dünyayı ne olup bittiğini anlamayan birinin gözüyle okuyorsunuz,
öyle yazıldığından da anlıyorsunuz...

öyle yerleri oldu ki nefesimi tuttum okurken,
öyle yerleri oldu ki kalbim fırlıyordu..

*ben küçüklüğümden beri saçımın ön kısmında bir tutamı bembeyaz istemişimdir, büyücü Lady Polgara gibi. sadece aynı noktada 10 tane beyaz saçım var ama.
**ben küçükken içimde bir ses, kafamda benimle konuşurdu, ben konuşurken o da bağırırdı, Garion'un kafasındaki ses gibi.
***ben küçükken gökyüzüne bakmaktan korkardım, çok büyük diye, Relg gibi.

okuyun.

Kuanta Konseri @ Alt

2010-02-23T12:29:00.000-08:00

Bu çocukları tanıyor musunuz?

Hikaye tanıdık; İstanbul'da, üniversitede tanışan 4 mühendis, 2007 yılından bu yana birlikte electro-post-rock olarak tanımlayabileceğimiz birşeyler üretiyorlar. Kendi adlarını taşıyan ilk EP 2008 yılında yayınlandı. Şarkıları birlikte oluşturuyorlar.. Kim bunlar dersek şöyle ki;

Emre Kurtaran (”Efsane”), Guitarist and Vocal
Emre Güneş (”Mami”), Drummer
Emre Doğan (”Emrecan”), Electronic Instruments
Murat Yılmaz (”Kuzu”), Bass Guitar

evet Emreler ve Murat...

Bu çocukları bi dinlemeniz lazım! /*http://www.kuanta.net/music*/

Canlı izleme fırsatı derseniz bu cumartesi Alt'a bekleriz.

orada görüşürüz...

SALON

2010-01-21T12:01:00.000-08:00

İKSV müzikseverlere sunar...

Salon'da ilk konser bugün gerçekleşti.. (hatta şu esnada devam ediyordur...)

Nedir, neresidir Salon diyenlere konser tutkunları için "Galata ve Şişhane mahallelerini birleştiren hat üzerinde taze bir durak.." deriz kendi ağızlarından..

Beni en çok heyecanlandıran ise 26 Ocak'ta gerçekleşecek Emiliana Torrini konseri.
2005 yılı albümü "Fisherman's Woman" beni her gece uykunun derinlerine uğurlayan şarkılardan oluşuyor.. Tüm gerginliğimi biranda silebilen, huzur üfleyen bu şarkıların sahibini ilk kez canlı dinleyeceğim, dinleyeceğimi umuyorum..

Son albüm "Me and Armini" ise biraz daha kendine gelmiş bir kadını tanıtıyor bize, biraz daha izin vermiş; aşk gibi gel-git yaşatan tüm duygulara..
"Ha Ha" şarkısı ise ayrı bir his yaratıyor bende... Bir konserinde demiş ki Emiliana; bu şarkı alkolik biri hakkında.. bilemem.. youtube linki burada.. buyrunuz bir de sözleri;

Ha Ha

Anger steaming up your glasses, you've been holding parties all your life.
Of course it's long gone down, you're still hanging around.
It's not over till it starts again.

Ha ha ha!
Hear me laughing! Ha ha ha!
Ha ha ha ha! It died out long ago.

Did you hear me laughing in your head, when I saw you stuck in a rut again?
Oh that drink went down smoothly, just like the one before the last you had.
Questions I have answered, you are still asking yourself again.
Passed-out in the gutter, worn-out in your head,
Your voices aren't clear enough after all.

Ha ha ha!
Hear me laughing! Ha ha ha!
Ha ha ha ha! It died out long ago.

Anger steaming up your glasses, you've been holding parties all your life.
Of course it's long gone down, you're still hanging around.
It's not over till you start again.

Ha ha ha!
Hear me laughing! Ha ha ha!
Ha ha ha! You died out long ago.

biletler'e gider...

/*şimdi kalbim bir "Jungle Drum" gibi atmakta...*/

NOT: "Salon’da 26 Ocak Salı akşamı gerçekleştirileceği duyurulan Emiliana Torrini konseri, İKSV Yönetim Kurulu Başkanı Sayın Şakir Eczacıbaşı’nın vefatı nedeniyle ertelenmiştir. Yeni konser tarihi önümüzdeki günlerde açıklanacaktır."

Le Guin ve Philip K. Dick

2010-01-13T10:26:00.000-08:00

Le Guin dünyanın en sabırlı kadını olmalı.
Philip K. Dick'in ise en arıza bilim kurgu yazarı olduğu kesin...

elbette, bu cümleleri kurarken bilim kurgu ve fantazi edebiyatı hakkında yeterli fikrim olup olmadığını sorgularım.. Le Guin için benim hissettiğimdir bu, Philip Dick için ise Le guin destekli konuşuyorum..

Ursula K. Le Guin - Kadınlar Rüyalar Ejderhalar kitabını okudum. Ardından da bir süre ara verdiğim Philip K. Dick - Simulakra'yı bitirdim. (aslında bittiğinden emin değilim bence sayfalar eksik :) )

İçeriği hakkında yanılmışım "Kadınlar Rüyalar Ejderhalar"ın. Sanıyordum ki fantastik bir dünyadaki kadınlar, rüyalar ve ejderhalardan bahsediyor. Oysa ki gerçek olanlarından bahsediyormuş. Bilim kurgu ve fantazi edebiyatının geçmişinden bugününe bir tarihçe gibi bu kitap. İçerikteki bu kısımlar rüyalar ve ejderhalara ithafen.. Kadınlar kısmında ise tarihdeki kadın yazarların yaşadığı zorluklardan, yine bir yazar olan annesinden ve kendinden bahsediyor. Çocuklar, ev işleri, fantastik kitap serileri yazmak, bilim kurgu ve fantazi düşmanları ile uğraşmak.. Evet, bence Le Guin çok sabırlı bir kadın. Ursula K. Le Guin, 1929 doğumlu, 80 yaşında, Amerikalı bir bilim kurgu ve fantazi kadın yazarı..

(5 dk ara verdim yazmaya, kafamdaki tüm kurgu silinmiş.. pofuduk!)

Kitap bir tarihçe gibi dedim ya... tüm yazarlara değinmiş, pek çok farklı kitaptan alıntılar vermiş, pek çok makaleye değinmiş... birikimine ve araştırma azmine hayran kaldım. Okurken insan sanıyor ki bunların hepsi yazarın hafızasında, daha bi aşık oluyor okurken ama elbette öyle değildir.. tahminimce.. değil mi :)

Le Guin serilerinden sadece En Uzak Sahil'i okudum. Sonrasında ise direkt Ursula'nın kendini okumuş oldum bu kitapta. Şimdi ona kendimi çok yakın hissediyorum. "Anladım ben seni abla.." demek istiyorum, öyle bir his. İçini görmüş gibiyim. Artık kitaplarını okumak daha manalı olacak..

Philip K. Dick'e gelince... 1928-1982 yılları arasında yaşamış Amerikalı Philip Kindred Dick için,

"bir sorunu olmak", "arızaya bağlamak", "birşeylerle derdi olmak" gibi argo deyişlerden sıralayabilirim öncelikle.. sonra kitaplarını yazdığı tarihe bakarım; 1950 ve 1981 yılları arasında 36 kitap, 121 kısa hikaye, 14 kısa hikaye derlemesi. O yıllar için teknolojinin, bilimin görebildiği geleceğe hayal gücü ile katkıda bulunarak bilim kurgu kitapları yazmak.

1964 yılında yayınlanan Simulakra, güzel sarışın Nicole Thibodeaux yönetiminde görünen totaliter bir gelecek toplumundan bahsediyor. Gerçeklik ve illüzyon arasında gidiş-gelişler, simulakra bedenler ile yönetime değiniyor. Pek çok kitabında olduğu gibi kişilik bölünmelerini de kitabın baş aktörü yapmış. Muhteşem bir yönetimin ardında yatan çatlaklar, Mars'a göç ve Lady Diana gibi betimlenen "büyü"leyici Nicole Thibodeaux. Kitabın orjinal kapağında "Was she the Earth's First Lady - or the last?" yazar.. kitabı okuduktan sonra mana kazanan bir cümle. sonlara doğru kitabı her yerde okumaya çalışmamın sebebi. Heyecanı doruğa taşıyan ayrıntı... :)

Ve yine Türkçe basımlarda kullanılan kapak seçimlerine olan sinirimin tavan yapması... 6:45 bunu neden yapıyor hep anlamıyorum.. Roverandom kapağı aklıma geldikçe iyice fena oluyorum...
Her neyse...

Simulakra okunmalı, Philip K. Dick tanınmalı. Uzak bir gelecekteki ideal toplum düzeninin, "güzel"liğine, büyüsüne kapılmış olsanız da, simulakrumlar düzeni kimseye çaktırmadan idame ettiriyor olsa da insanoğlunun varlığının inkar edilemez gerçekliğini ve etkilerini göreceksiniz. Ah, ama neyse ki müzik ve kişilik/beden bölünmesi yaşasa da müzisyenler hep var...

"Kadınlar Rüyalar Ejderhalar"dan alıntı yaparak bitirelim.. Tartışılagelir; "Bilim kurgu ve fantazi kaçış edebiyatıdır!" şeklinde. Tolkien de der ki doğrudur.. "Fantazi kaçış edebiyatıdır ve tam da bu yüzden muhteşemdir. Bir asker bir düşmanın eline düştüğünde kaçmakla yükümlü olduğunu düşünmez miyiz? Tefeciler, kör cahiller, buyurganlar hepimizi hapisde tutuyor; eğer aklın ve ruhun özgürlüğüne değer veriyorsak, eğer hürriyet taraftarıysak, elbette kaçmakla ve elimizden geldiği kadar çok mahpusu da kurtarmakla yükümlüyüz."
Sonra "Uzaylı Kocakarı" Le Guin devam eder;

"Artık şu soruyu sormak lazım; Nereden ve neye doğru kaçıyoruz? Belli ki, eğer Newsweek'ten, Pravda'dan ve borsa raporlarından oluşan bir dünyadan kaçıyor ve ilksel, canlı bir dünyanın, sevincin, trajedinin ve ahlakın olduğu bir dünyanın varlığını savunuyorsak, iyi bir şey yapmaktayız ve Tolkien de haklı. Ama ya tam tersini yapıyorsak? Ya ölümü ve vergileri içeren karmaşık, belirsiz ve ürkütücü bir dünyadan, kahramanların vergi ödemek zorunda kalmadığı, ölümün yalnız kötü adamları bulduğu, Bilim artı Serbest Girişim artı siyah ve gümüşi üniformalara bürünmüş Galaktik Filo'nun bütün sorunları çözdüğü, insanlık ıstırabının herhangi bir hastalık gibi tedavi edilebildiği şirin ve basit bir yere kaçıyorsak? Bu sahtelikten kaçış değil, sahteliğe kaçış. "

üzerinde düşünülecek çok şeyimiz ve okuyacak çok kitabımız var..

turne günlükleri.. / Pusula Tv

2010-01-04T12:40:00.000-08:00

Turneye son gün katıldılar...

Sinir oldum çünkü bütün konaklamaları baştan düzeltmem gerekiyordu ki daha önceki gece bu işlemi sabah 4'e kadar yapıp bitirdim diye rahatlamıştım..

Aynı gün festivalin basın toplantısında Pusula Tv ekibi olarak bize katılacak iki kişiden biri olan Cem ile tanıştık. Zaten son anda gelmişler tepkiliyim, bilmiyorum kendi fark etmiş miydi ama konuşurken de "ooofff" şeklinde hislere kapılmıştım.. (özür dilerim Cem :) )

Acar kameraman Doğucan Uslu ve bilge adam Cem Katı; turnenin güzel belgesel ekibi..

Öncelikle genç ve heyecanlı arkadaşımız Doğucan'dan bahsedeyim.. Yanlış hatırlamıyorsam omzunda turne boyunca taşıdığı o kamera 7 kg idi. Yani sırf onun yüzünden sağ ve sol kol kaslarında farklılık oluştu, eminim.
Doğucan, zannımca hiç bir görüntüyü kaçırmadı çünkü bu uğurda sanatçılardan bazılarını telef ettiği bile oldu.. leşi var :) "yavrum çocuğum öyle savurma kamerayı dağıtıyordun adamın yüzünü" deyince "ama görüntüyü yakalamam lazım" diyecek kadar işine bağlı bir insandır.
Turne otobüsünde gece çekimleri sırasında hem otobüsün önünde elinde mikrofon birşeyler anlatan kişiyi (genelde Kenny oluyordu) görmemizi engellemiş (muhteşem kamerasıyla) hem de kameranın 400 watt spot gücünde olduğunu tahmin ettiğim ışığı ile hepimizi kör etmiştir. Ama yılmamış çekim yapmaya devam etmiştir. (ama işi bu onun canım) :)
Turnedir, azıcık gözüm gönlüm açılsın şeklinde ortalıkta zararsızca dolaştığı da görülmüştür ancak Cem abisine ve ekibin kalanına saygısından Uslu'luğunu bozmamıştır.
İzmir konserinde çılgın dansımı da itinayla kaydederken kendileri "kameralara oynamak" eylemini bana yaşatan tek kameraman olarak da hayatımda kalacaktır.

Şimdi biraz da Cemgilden bahsedelim..

Öncelikleeeee... karısını bu kadar çok seven bir adam daha görürsem şaşıracağım..
Sevgisi sadece karısına değil çevresindeki tüm canlı ve cansız varlıklara karşı üst seviyede..
Bazı adamlar vardır, her ne yapıyorsa çok inanarak yapar. Kendini yaptığı işe gönülden verir ve bu sebeple hep en güzelini ortaya çıkarır, yaşadıklarını samimi yaşar, öyle de yaşatır; işte Cem de öyle yapıyor.
Başından çok şey geçmiş insan modelidir Cem de. Başından geçenleri bünyesinde yoğurup çok olgun birşeye dönüştürmeyi de başarmış benim gördüğüm kadarıyla. Yaşam enerjisini, doğaya, insana, işine sevgisini hiçbirşey azaltamamış.
Son anda dahil oldukları turneyi bu kadar önemseyeceğini, ilk basın toplantısında benimle konuşurken anlamalıymışım. Ama ben tamamen başka bir dünyadaydım o sırada.. (nasıl yetişecek bu işler telaşı..)
Bazı bazı festival belgeseli hakkındaki fikirlerini paylaştı benimle de, düşünen adam, üreten adam..
Bazı filmler önerdi, döner dönmez izledim.
Müzik hakkında konuşmaya çalıştık ama ben kendimi ifade edemedim :) Olsun bir şekilde anlaştık.
İstanbul konserinde karısıyla tanıştım, gayet memnun oldum. Yemeğe davet eden olursa hemen gideceğim,....
Sohbet edilesi insanlarındandı turnenin, abican, kardeşgildi. Ara ara bavuluma yardım etti, her seferinde gözlerim doldu.. (ben duygulanırım öyle)
Beşiktaş'ın hastası, İstanbul'a bir dönüşümüzde İnönü stadının yanından geçerken kendini kaybetti :)
Bir de hiç boş konuşmadı Cem. Yavaş konuştu ama düşünerek konuştu. En güzelinden..

Pusula Tv*'nin belgesel ekibi festivalin 20 yılına dair bir belgesel hazırlayacak.. Merakla bekliyorum. Tek dileğim dansımdan bir kayıt koymamaları :)))) zaten bunun festivalle ne alakası var, değil mi....

Kendilerine başarılar dilerim, büyüklerin (Cem abi) ellerinden, küçüklerin (Doğucancan) gözlerinden öperim..

İyi geceler efenim..

*http://www.pusula.tv/

şiirgiller

2010-01-02T14:27:00.001-08:00

bugün filiz dedi ki yayın sırasında; "sesin çok güzel, daha çok konuş hatta şiir oku". güldük eğlendik.. sonra stumble upon şunu attı önüme.....

Poetry of Komitas

ILLUSION

My soul is a butterfly
Fluttering up and down
Over seas of hope,

My soul is a burden
Motherless, lovelorn
Panting in winds of light...
LOVEBREEZE

anneme sarılmak istiyorum. sarılıp öylece kalmak.

radyoculuk; yeniden..

2010-01-01T14:01:00.000-08:00

2008 Ağustos ayında Radyo Odtü'den, yani okulumdan ayrıldım. Yayın yapmayalı birbuçuk sene oluyor... idi.

Sedef Erken sağolsun, Rock Fm'in sert adamlarıyla tanıştırdı beni.. Konuşuldu, tanışıldı, muhabbet edildi, eski yayınlarım dinlendi ve bir şekilde birlikte çalışmaya karar verildi.. Araya Blues turnesi, benim iş değişikliğim gibi olaylar zinciri girse de bir şekilde o mikrofonun başına geçebildim..

Muto çok doğru bir laf etti; "Bisiklete binmek gibiymiş yayıncılık!" Sanırım bir alt beyin fonksiyonu artık yayıncılık benim için. El, göz, kulak, dil, akıl koordinasyonu aynı anda..
Normal hayatta iki lafı biraraya getiremiyor gibi hissederken bülbülümsü şakımalar yapabiliyormuşum mikrofon başında.

O kadar özlemişim ki.......

Rock Fm* yayın akışındaki şarkılar benim için biraz sert evet, ama yayın yapmanın keyfi ile birleşince bambaşka oluyor. Radyo Odtü'de öğrendiklerim çok kıymetli. Berbat hafızama rağmen o kadar çok şarkı öğrenmişim ki müzik tarihinin derinliklerinden..

Rock Fm, Nar Grup radyolarından en sert olanı. İnternet üzerinden dinlemek için http://www.radyodinleyin.net/rock-fm.php adresini kullanabilirsiniz. Winamp aracılığı ile dinlenebildiğini söylüyorlar.. Fm bandı 94.5'dir bu arada İstanbul için.

The Boat That Rocked filmini Blues turnesi dönüşünde izleyebildim. Radio Rock coşkusu beni nasıl gaza getirdiyse geçen haftaki ilk yayını iple çektim. Yayın sırasında da alev alev yandım. Heyecandan kaça fırladı ateşim bilemeyeceğim...

Çiğdem, Anıl, Muto, Muzo, Tuçe, Aylin, Mika**, Gülseda.... ilk yayınımı dinleyip bana destek olan herkese çok teşekkür ediyorum.

Velhasıl sevgili dinleyiciler, her Cumartesi, Sound Of Rock programında, 12:00 - 16:00 arasında Rock Fm'deyim...

Görüşelim..

* Rock Fm

http://www.rockfm.com.tr/
info@rockfm.com.tr
http://www.facebook.com/group.php?gid=31453332716&v=info

**Mika bankadaki yazılım programını kuran danışman kişilik. Bir nevi hocam, dünya tatlısı bir hatun. Birlikte iyi içilir. Yayın günü İsrail'den, evinden mesaj atıp destek oldu bana. Mikrofonun üstünde Mika yazıyor olması da kaderin örülmüş ağlarından biri... :)

turne günlükleri.. / otel yatakları

2009-12-23T13:57:00.000-08:00

uzun uzun başlık yazmak zor geldi :)

şu anda aklıma turne boyunca kaldığımız otel odalarının yatakları geldi. geldi evet, çünkü kendi minicik yatağımın yanında onlar DEVASA kalıyordu.. (kalmak kelimesi burada sanki şöyle olmalı; "turnedeki otel odalarının DEVASA yatakları yanında benim kendi yatağım minicik kalıyordu". değil mi böyle daha anlamını ifade eder gibi oldu.)

her neyse...

8 yastıklı devasa yataklarda nasıl yattığımı bilemiyordum. çünkü kendim de minicik kalıyordum içinde. yatağa tepeden bakıyormuş gibi düşünün (let f be a function); önce normal bir insan evladı gibi düz (kafa 12de, ayaklar 6da) uzanıyordum, sonra vücudumun üst kısmı bir -30 derece eğim kazanıyor, kafa saat 2 yönünde, ayaklar hala 6da bir müddet takılıyordum.. sonra bacaklarım dizden kıvrılabildiğini keşfediyor ve saatin pek çok yönünde hareket ediyordu.

en sonunda....

üzerinde her yöne yattıktan sonra coğrafyasında koordinatlarımı kaybetmiş şekilde abuk sabuk uyanıyordum bişi yok en sonunda :)

haydi artık uyuyayım... uyku gelince yatak boyutu, saat yönü, açı derecesi falan gözümüz görmüyor tabii ki...

Efes Pilsen Blues Festival 20 bitti / Vol. 3 - Shemekia

2009-12-22T15:18:00.000-08:00

Turnenin en güzel insanı Shemekia Copeland!

Kadın dedğimizde insan kelimesine kısıt koymuş oluyoruz aslında ama burada ters mühendislik var; ona kadın dediğimde insandan öte birşeyden bahsediyorum. Çünkü kendileri kadın kelimesini doldurup taşırıyor. Özgüveni zaten oldukça üst seviyede, “içinde, içinde yüzdüğü bir deniz var”, sevgi seli, olgun ve olgun ve olgun ve olgun...

Turnenin bir kısmında çok sevgili sevgilisi Orlando da bizimleydi. O gelmeden ne kadar heyecanlandığını anlatamam, gündüzden onun için sandviç aldı. “Keşke burada olsa ona yemekler yapsam” gibi laflar eden, kadınsı tarafı oldukça ağır basan bir ablamız.. Bildiğimiz bizim gibi bir kadın. Sevmiş işte o adamı, herşeyi yapmak istiyor.. onu ilk gördüğü gün ki bundan 5 yıl öncesine dayanıyor, evleneceğini biliyormuş. İçgüdügil.

Adana Hilton girişinde sandviçleri alırken ekip, gelip kendininkini aldı ve Orlando’ya alabilir miyim diye sormak için bi süre bekledi. Ben ne olduğunu sorunca çekinerek alıp alamayacağını sordu bir tane daha, tabi dedim buyrunuz. Baktı ki ton balıklı bi tane kalmış, onu başkası alsın diyerek diğerlerinden bi tane aldı. Düşünceli ve duyarlı olmak böyle birşey arkadaşım. Sevdim ben bu kadını.

Ürgüp/Göreme gezisi esnasında topraktan kap yapmaya çalıştı. Buradaki resim herşeyi, yüzündeki gülen ifade ve yapmaya çalıştığı şey de espriyi net olarak ortaya seriyor sanırım :)

Bir ara ekipte “kadın muhabbeti” yapan tüm erkeklerden tiksinerek (Orlando gittikten sonra) biraz uzaklaştı, odasından çıkmadı, yemeğe gelmedi vs.. Sonra ona bi sırrımı anlattım, o da bana, ben de ona içimi açtım o zaman, o da bana... Olaylar gelişti. Shemekia aramıza döndü. İstanbul’da The Marmara’nın kuaför salonuna gittik, ikimiz de günler sonra yeniden kadına benzedik. Bebek gibi ayrıldık oradan, misler gibi :)

Dönüşte düğünü vardı, düğün planını yapan kişi ile sürekli konuşuyordu. Düğünü için yaptırdığı özel şarabın tadını merak ediyordu en çok, turnenin sonlarına doğru hazır olmuştu çünkü. Gelinliğinin çok güzel olduğundan bahsediyordu ve onun içine girebilmek için kilo almaması gerektiğinin farkında olarak yemek yemekteydi : ) Şarap dedik ama peki ya bira derseniz o da benim gibi Efes Dark seviyor sadece.. Bir de sek votkacı kendileri. Arthur (grubun gitaristi) onun koruyucu ve kollayıcı meleği; Arthur izin vermezse içilemiyor; sahnede veya dışarıda. Sarhoş yani çakırkeyif olduğundaysa dünyanın en tatlı ve bir o kadar da şehvetli kadınına dönüşüveriyor.

Turne bitti, eve dönüldü, evlenildi, fotoğraflar gönderildi...

Shemekia Copeland derin derin, güzel güzel, tanıdığım için çok mutlu olduğum bir kadın.

Turneden fotoğraflar...

Efes Pilsen Blues Festival 20 bitti / Vol.2

2009-12-10T10:24:00.001-08:00

unutmayın sakın; bir turne otobüsünde tuvalet zorunludur!

dedim size öğrenecek çok şey var bu hayatta :)

bugün bu satırları yazarken bir bankacıyım. evet banka! her ne kadar data/teknoloji tarafında bir mühendis olsam da bu bankada çalıştığım ve bankacı olarak anılacağım gerçeğini değiştirmiyorrrrr.. benim sıkıntım yok.

ama turneden bahsetmeye devam edelim...

nerelere gittik acaba.... sırasıyla; Antalya, Konya, Kayseri, Kıbrıs (Girne), Mersin, Adana, Gaziantep, Diyarbakır, Malatya, İstanbul (pek tabii), Çanakkale, Balıkesir, Bursa, İzmit, Edirne, Trabzon, Ankara, Eşkişehir, Denizli ve İzmir...
Eskişehir ve Denizli'de ben bulunamadım..
İzmir konserlerinden Cumartesi günü olana 10 saat havaalanında bekledikten sonra gidebildim. Ama o gün çooook eğlendim. Çalışmadım; izledim, dans ettim (!), keyfini çıkardım, son bir kez...

En güzel sabah kahvaltı manzarası Antalya Divan Talya'da, en büyük otel ve en güzel deniz manzarası Kıbrıs Jasmine Court Hotel'de (casino'yu atlamayalım =) ), en hayran kalınan manzara kıyısındaki nehir, karşısındaki camii ile Adana Hilton idi.. En rahat yatak Malatya'daki yepyeni Anemon'daydı =) Ama en samimi olanı Ankara Bilkent Otel'deki çatı katı odacığımdı.. :)
Trabzon'daki havuz sefam, buhar banyosu hallerimse eeeeen rahatlatıcısıydı..
Unutmamak gereken efsane hareketse Balıkesir Asya Termal Otel'de gece konserden sonra ekipçek henüz dolmaya çalışan termal havuzdaki keyif dakikalarımızdı..
Bizi tüm imkanlarıyla rahat ettirmeye çalışan Diyarbakır Class Hotel'deki Pınar hanıma, Trabzon Grand Hotel'deki Mutlugün hanıma çoook içten teşekkür etmek isterim.. İkisinin de güler yüzü o kadar iyi geldi ki bana..

daha yazacağımmmmm..

:)

Efes Pilsen Blues Festival 20 bitti..

2009-12-06T10:06:00.000-08:00

Festival bitti, herşey bitti benim için...

20 şehir, 23 konser.. 18 şehirde, 20 konserinde bulundum bu festivalin.

İlk mekanın rezervasyonlarını Rock N Coke ofise bile taşınmadan önce yapıyordum, hatırlıyorum.
Ramazan bayramında matbaa çalıştırtıp, ilk biletleri kuryeyle bilmem neredeki alışveriş merkezine getirtip onayladığımı hatırlıyorum.
Unuttuğum detayları çeşitli cambazlıklarla düzeltmeye çalıştığımı hatırlıyorum.
Bilginin peşinden koşunca illa bulunduğunu öğrendim.
Turne için yola çıkarken o kadar çok şeyi bilmiyordum, ve turne bittiğinde herşey gözüme o kadar değişik görünüyordu ki..
iyi veya kötü...

Güzellikleri hatırlamak lazım, daima. Güzel ekibimizi önce;

Ürgüp / Göreme gezisinden bir fotoğraf..

sayalım sağ baştan;

En üst sıra;
Efes Pilsen bölgeden Yaşar bey, Terry Evans grup menajeri Andreas Loesche, festival direktörümüz Uluç Dündar.
Orta sıra;
Bölgeyi bize tanıtan rehber hanımefendi, kızı ve eşi Efes Pilsen bölge yetkilisi, bilmediğimiz bir insan, Arthur Neilson (Shemekia C. / gitar), Kevin Jenkins (Shemekia C. / bas gitar), Aybüke Kini (ben), Shemekia Copeland, Shemekia Copeland menajeri (Who Stole My Radio şarkısının sahibi) John Hahn, Jeremy Baum (Shemekia C. / klavye), Efes Pilsen'den Tolga Yavuz, Rod Gross (Shemekia C. / davul), Ray Schinnery amcamız, Boyd Martin (Terry Evans / davul), Slick Willie (Terry Evans / gitar), turne rehberimiz Aydın Dorsay.

Alt sıra;
Sonny Byers (Terry Evans / klavye), Efes Dünyası ekibinden Yağmur Becel, Festival Fotoğraf ve Video kayıt ekibinden Esra Ocak, Festival Fotoğraf ve Video kayıt ekibinden Gökhan Kali, Efes Dünyası ekibinden Gökhan Ülgen, Festival Fotoğraf ekibinden Oktay Ekici, Efes Dünyası ekibinden Nilay Şahin, Festival Fotoğraf ekibinden Deniz Pire, Pusula belgesel ekibinden Cem Katı.

Bir de fotoğrafı çeken kişi var elbette, Pusula belgesel ekibinin heyecanlı kameramanı Doğucan Uslu.

----

Çoğunlukla huzur turnesi olarak anıldı. Çünkü sanatçı ekipleri başta olmak üzere herkes güzel güzel kaynaştı, anlaştı. 3 sanatçı ekibi bir süre sonra aslında tek bir grupmuş gibi davranmaya başlamıştı ki bunu özellikle jam sessionlarda gördük.

Hayatımın hiç bir döneminde bu kadar çok sevgiye maruz kalmamıştım. Yaklaşık 25 kişilik ekip ile 38 gün rüya gibiydi. Ankara konserlerinden sonra İstanbul'a döndüm ve İzmir konserlerinde yeniden ekibe katıldım. Ankara havaalanında beklerken yaşadığım boşluk inanılmazdı.. Bavuluma yardım eden bir Cem, kimliğimi alıp biletimi veren bir Aydın, eşyası kaldı mı, kendi geldi mi diye kontrol edeceğim bir sanatçı, bavulumun üstünde Group etiketi yoktu. Bendim, o kadar.
Ama asıl boşluk İzmir'den döndüğümüzde yaşanacaktı.. eve adımımı atar atmaz ağlamaya başlayacaktım. Çünkü ben herşeyin en güzel yerinde bu mesleği bırakıyordum...

daha yazacağım.. ama önce biraz uyumam lazım...

2009-10-30T17:13:00.001-07:00

Efes Pilsen Blues Festival 20

2009-10-29T15:44:00.000-07:00

we're on the road.. sunny, cloudy, lovely, rainy, funny, crazy..
left 9 shows and cities behind, got another 14 shows and 11 cities ahead..

i feel tired. i feel happy. i feel relief.

30th and 31st of Oct. we'll be at Lutfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayi for another 2 shows.

tickets are here.
we're here.

join.

see you on one of the coming cities. oh, sorry, we're the ones who are coming =)

Babylon Turns Istanbul On! / Babylon Music Magazine is Out!

2009-09-17T06:56:00.000-07:00

articles on this volume; Nigel Kennedy&Hedrix, Sulukule'nin Kaderi ve Sulukule Roman Orkestrasi, Gevende Fransa'da, Andy Votel, Songlines Dergisi 10 Yasinda, Brazzaville in Istanul!, Bora Uzer and Black Lips.

you can find Babylon Music Magazine on music and book stores like;

D&R
Mudo
İstanbul Modern
Lale Plak
Ada Müzik
Mephisto
İstiklal Kitabevi
Nezih
Nişantaşı Groove
Remzi

ENJOY THE MUSIC!

Eurobasket 2009

2009-09-12T10:15:00.000-07:00

Doing sports or watching matches always do me good! I get rid off all my bad feelings..

Eurobasket 2009 is on and is HOT! Turkey has got 4 matches up to now with no loss. That's something and I am sure we'll go on...

Today Turkey has beaten Spain with a score of 63 - 60 after a hard game.. I was about to have a heart attack.I take it serious =)

Next match is with Serbia on 14.09.09 at 22:00.

Do not miss!

Bir Milyon Kalem!

2009-09-08T01:49:00.000-07:00

Çocuklar için kalem-defter-kitap, okullar için kütüphane..

Bizler çok şeyin doyumsuzluğunu yaşıyoruz ama köy çocukları öyle değil. Ben ilkokul 1-2-3 sınıflarında köy okullarındaydım. Orada herşey çok farklı oluyor.

Bir kitap pek çok ufuk açabiliyor..

Katkıda bulunmak isterseniz eğer bir çocuğun hayallerine, Bir Milyon Kalem kampanyası iyi bir aracı olabilir;

"33 okul 3003 öğrenci için elele!"
http://www.birmilyonkalem.com adresinden ulabilirsiniz detaylı bilgiye.

Sayfayı internet ortamında paylaşarak bile yardım etmiş olabilirsiniz.

böyle.

Coldplay - Strawberry Swing

2009-09-02T07:10:00.000-07:00

But sometimes they do it so well...

I loved this so much..

....is new video of Coldplay for the song Strawberry Swing.

Enjoy,,

Bad Request

2009-08-27T00:04:00.000-07:00

Hi dear blog, how are you :) did you miss me... well, i am back, don't you worry...

for starters... here you'll see a picture, a screen shot from my notebook. I came across with this error message when i hit the F5 button to refresh my facebook homepage.. :)

It says: "Your browser sent a request that this server could not understand."

well, i am sorry dear server :)

Solar Powered Night Garden

2009-07-12T12:57:00.000-07:00

Işıklandırma pek çok şeyi değiştirebilir.. olmayana güzellik katabilir.. yoktan varedebilir bence..

bakınız;

dahası...

Miller FRESHTIVAL

2009-05-04T01:27:00.000-07:00

Gecen yilin konser yogunlugunu hatirliyorsunuzdur... Bu yil icin festival yogunlugundan basiniz dönecek!!

Bir onceki yazimda Efes Pilsen One Love heyecanini paylasmistim; gümbür gümbür gelen bir de Rock'N Coke var ki kendilerine yakinda deginecegim; ama bu yazinin konusu Miller FRESHTIVAL. Yepyeni, taptaze.. her yönüyle pekiştirilebilir bir festival!

Gun boyu Kurucesme Arena'da olacaksiniz, denize nazir biranizi yudumlayabilirsiniz; betonda degil, cimlerin üzerinde!

Sizin icin en ozel koleksiyonlarini sergileyecek modacilarla bulusmaya hazir olun; bahardan yaza geciste en yeni trend Freshtival alaninda gosterecek kendini.

Festival deyince yemek icmek elbette alandaki en buyuk keyiflerden (en azindan benim icin). Sanmayin ki kofte ekmege talim edeceksiniz.. Taze denmisken adina festivalin, rengarenk cicekli bir de logosu varken renkli, tatli, bilimum yiyecegin ve icecegin sizi beklediginden emin olabilirsiniz :) (yasasin !!!)

Dans edeceksiniz, oracikta olusturdugunuz grubunuzla birlikte. 'Rock Band'inize isim dusunun!

The Passenger diye bir gösteriden haberiniz var mi? Sanatin dikey hali diyelim, genel tanima uyalim. Elleri titremeyi birakin resmi cizerken, kendileri havada sallaniyor, ama yine de dikey dev bir platformda muhtesem bir resim cikiyor ortaya, muzik esliginde! Evet, The Passengers, Miller FRESHTIVAL sahnesine bile meydan okuyor...

Bahari cilgin bi sacla geride birakip yaza yepyeni girmeye hevesi olanlar, ilginclikler icin bir sac sekillendirme standi bekliyor olacak sizi..

E tabii ki bir de müzik var, sonucta festival degil mi ???

Soylenip durulur genclere festival sahnelerinde yer verilmeyecek mi diye. Buyrun, Miller Music Factory'nin basarili isimleri, FRESHTIVAL sahnesinde: Multitap ve Kung Fu, Kurucesme'de sizlerle bulusacak.

İngiltere'den electro house dortlusu The Whip, Fransa'dan bir "experimentalism" yanlısı Dj Joakim, adadan bir baska ekip, canimiz cigerimiz Friendly Fires, "Amy Winehouse'ın ayık hali" enerjik vokal tanricasi Gabriella Cilmi (chill me gibi okunuyor) Miller FRESHTIVAL sahnesinde bir bir boy gosterecek....

Gelirken rengarenk giyinmeyi unutmayin....

Efes Pilsen One Love Festival 8

2009-04-01T03:40:00.000-07:00

Efes Pilsen One Love Festival, 8.siyle geliyor...

20-21 Haziran'da yine Santralistanbul'dayiz. Cimlere mi yayilirsiniz, aktivitelere mi takilirsiniz, eller havaya olup gruplari mi alkislarsiniz size kalmis.. Butun gun oradasiniz, butun gun herseyden uzakta, keyifdesiniz!

Gecen yil projemi teslim edip, okulun acisini cimlerinde gecirdigim festivalde bu kez calisiyor olacagim..

Headliner'lar.... iki isim de dunya turneleri kapsaminda Turkiye'ye ugruyor.

Elektronik muzik dunyasinin en sevilen ikililerinden . Karizmatik, cizik, Norvecli Röyksopp.

Yeni album "Junior"ı henuz yayinlayan grup, "Happy Up Here" ile baslayan yeni album nesesini Santralistanbul'a tasiyacak...

...ve Mercury Odullu Klaxons! İngiltere'nin ilginc cocuklari daima muzik akimlarinin da onde gidenleri oldular... Hizla degisen veyayilan muzik akimlarindan "indie rock / dance punk" da adali bu ekibin basini cektigi tarzlardan biri. Santralistanbul, ilginc bir gece daha yasamaya hazirlaniyor..

...bunlar disinda daha pek cok grup da isminin aciklanmasini beklemekte.. Gun ici aktivite ve konserleri ile yetinmeyecek festival, after party cilginligi yasamaya da hazir olun.

diyecegim o ki, tüm enerjinizi bu festivale saklayabilirsiniz :)

indirimli biletler ön satisda. fiyatlar oldukca makul, kacirmayin derim :)

eller havaya o zaman...!!!

Last.fm

2009-03-26T02:26:00.000-07:00

Hic de hosumuza gitmeyen bir haber aldik bugun..

Last.fm hepimizin en buyuk keyiflerinden biri. Sayesinde pek cok yeni muzisyen ve grup ogrendik. Radyo ozelligine bayiliyoruz. Sevdiginiz bir muzisyenden yola cikiyorsunuz, benzer muzisyenlerin sarkilarini calan bir radyoyu istediginiz kadar dinliyorsunuz. Normal radyo gibi; calan sarkiyi secemiyorsunuz, basa alamiyorsunuz, pause yapamiyorsunuz sadece kapatabiliyorsunuz. Zamanla tarz degisiyor, bir iki saat acik kaldiysa radyo, bu sure icinde degisen tarzla birlikte pek cok yeni isim kesfediyorsunuz. Radyo dinlemek Last.fm'de ucretsizDI. Ama Last.fm'cilerin acikladigina gore yakinda aylik 3 Euro gibi bir uyelik talep edecekler artik radyo dinlemek icin. Diger ozellikler (bilgisayarinizda dinlediklerinizin arsivinize kaydedilmesi, event takipleri, video izleme vs.) ucretsiz olmaya devam edecek.

Aciklamayi buradan gorebilirsiniz detayli olarak.

Neden ama Last.fm demek istiyorum. :(

it's been a bad day

2009-03-26T02:09:00.000-07:00

kendimi boyle hissediyorum..

Çok Canım Acıyo

2009-03-23T16:17:00.000-07:00

Nil Karaibrahimgil yeni bir albüm yapti..

"Nil Kıyısında"

Nesesinden kaybetmeyen sarkilar oldukca depresif. Adeta bir Emre Aydin konsept album dinliyorsunuz.

yine dillerimize pelesenk oldu tabii.. hele ki bu sarki...............

"gel bizim aşkımız fani olmasın
herhangi biri mani olmasın
enerjin nerde
güç içinden gelende
otuz olmadan kırkında mısın?

çok canım acıyo
çok içim yanıyo çok
söylüyorum dinlemiyo

ben ya direkt sana
ya kabristana
ya hindistana
çok canım acıyo ya

dediler aşka sabır
ya da sefer lazım
dedim eyvallah yok itirazım
sabrın nerede seferin önünde
acelen mi var firarda mısın?

çok canım acıyo çok"

su aralar yuzumdeki ifade nil'in "canim aciyo ya" dedigi anki hissiyat. bir de guc icimizde diyerek cem yilmaz'i hatirlatmistir, alayci ifadeci, seker portakali nil.

pöeff...

Bat For Lashes

2009-03-18T03:09:00.000-07:00

Neşemi kaybetmemeye çalışıyorum. Elimden geleni yapıyorum güldüğüm günlerin sayısı daha çok olsun diye. Umursamamak için, çok düşünmemek için elimden geleni yapıyorum.

Ama üzerime yapışık bir karanlık var.

Pembe giyinmiş bir kadının, karanlıkta korkması. Karanlık silüetlerin yakasını bırakmadığını bilmesi. Ama vazgeçmemesi, kaçmaması..

Natasha Khan, son zamanlarda kadın müzisyenler arasında en çok dikkatimi çeken, kendimi en yakın hissettiğim isim. Sadeliği hemen farkediliyor giyiminden. Ama beynindeki karanlığı çekinmeden yansıtıyor videolarına. Kalbindeki demiyorum çünkü yeni şarkı "Daniel"in sonunda da gördüğümüz şekilde bir sevgiliye/sevilene ulaşmanın umudu beyinde değil kalptedir. Umut olan kalp, karanlık değildir.

Annesi İngiliz, babası Pakistanlı; Bat For Lashes ismiyle müzisyen kimliğini sergiliyor; yaklaşık 30 yaşında Natasha Khan. Müzik ve görsel sanatlar dalında eğitim almış. Bundan dolayıdır sanırım demiş ki; "Whenever I'm writing music it's a very visual place in my mind, It has a location full of characters and colours and landscapes, so those two things really complement each other, and they help the other one to blossom and support the other. They are like brother and sister."

İlk albüm "Fur And Gold"a ait "Prescilla" ve "What's A Girl To Do" şarkıları ile yeterince oynadığımızı anlamış olacak 2009'a "Two Suns" albümünü ekliyor. Evet ilk single beni benden aldı, doğrudur.. Sebebini yukarıda anlatmaya çalışmıştım..

Videosu ile birlikte, buyrun;

Bat For Lashes - Daniel

Video bir kadının iç dünyasını olduğu gibi sermiş ortaya.. Böcükler yer ya sürekli aklımızı, sürekli kötü düşünceler içimizde etrafımızda. En sonunda olacak olan şey olana kadar, gidip sevgilinize sarılana kadar mesela birsürü düşünceden sıyrılmaya çalışırsınız. Ya öyleyse, ya böyleyse, ya şunu derse, ya bunu demek istediyse, ya şu olursa, ya bu olursa.. ama olmaz. Çoğu zaman. Öyle gibi geldi bana Natasha Khan'ın içinde bulunduğu, anlatmaya çalıştığı durum. Kim bilir ki..

Oysa ki 'aydınlıklar içindeyim'..

not: Galiba videonun sonundaki tip Karate Kid. Cunku onun adi da Daniel idi.

WhoMadeWho

2009-02-21T13:25:00.000-08:00

"Kim yapti kim yapti bu el sakasini bana!!!" diye ortalikta dolasirdiniz zaten onlarla yasasaniz.. Surekli bir sakalar espriler, absurdlukler sacmaliklar icindeler...

KimBuAdamlar!

Ilginc kostumlerle, guzel konserler verir bu adamlar. Enerjileri tukenmez, gulumsemeleri eksik olmaz.

Iskandinav garage-rock yeralti dünyasindan bir bas gitarist, avand-gard caz dünyasindan bir vokal ve elektronik muzik camiasindan bir davulcu. kulaga ilginc geliyor degil mi, tipki muzikleri gibi..,

Yaklasik 6 senedir muzik servisi yapiyorlar. Guzeell...
60'li yıllarin psychedelic tarzi, 70'lerin rock ruhu, 80'lerin sapkin diskosu ve 90'larin elektronik destegi, WhoMadeWho'nun kafa karistirici yapisini olusturuyor.

Delicesine merak edenler icin Funky Disco House diyecegim kendi capimda.

Konserlerinden once olanlara dair videolar izlerseniz ki suradan ulasabilirsiniz siz de benim gibi egleneceksiniz.

Deliligin siniri var mi ki? Sanmiyorum.

2009 Mart ayinda yeni album "The Plot" yayinlanacak.. duyrulur.

En sevdigim sarkilari ise ilk dinledigim sarkilari hala; Hello, Empty Room.

gibi..

Kuzu

2009-02-20T04:44:00.000-08:00

bi arkadasim var benim, dünya tatlisi..

lisede sahne tozu yutma cabalari sirasinda tanistik. bizi bu kadar sene birarada tutan herhalde müzik ve komik videolardi :) partiler, coskular vs.

ikimiz de büyüyoruz, birseyler yapiyoruz, okuyoruz, is sahibi oluyoruz ve yollar kesisiyor bir yerlerde. beni bilenlerin cogu tanir onu. kuzu'yu.

iste o da bi cesit müzisyen. yetenek fiskirtisi bi insan. tanisin bilsin isterim birileri.

ilk röportaji Le Cool İstanbul'un bu haftaki sayisinda yayinlandi.
buradan okuyunuz lütfen murat yilmaz'i..

röportaji onla yapan ben oldugum icin de ayri bi duygusal ve guzel bi durum, o sebeplendir ki paylasmak istedim...

öyle seyler,

edit: 119. sayiya ulasilamiyor artik.. bittiy.

Lover's Day

2009-02-16T05:53:00.000-08:00

Cumartesiye denk gelmis sevgililer gununde bu sarkiyi bagira bagira ama icimden soylemekten baska bisi yapamazdim. neden icimden.. cunku mustehcen.

Oh but the longing is terrible, A wonton heart under attack. I wanna love you, All the way off, I wanna break your back. Colour of all that's hysterical, Travels along your bones. Just to be near you sucking your skin, Not gonna leave you alone. Yes here of course there are miracles, A lover that loves that's one. Groomed with the laughter, Ecstatic disaster, Come let's arouse the fun! We could build and engine, Out of all your rising stars. Tear apart the apart, We seem to think we are. Call of work let's lay! Call it lovers Day! Call it lovers Day! Give me the keys to your hiding place, I'm not gonna tear it apart. I'm gonna keep you week in the knees, Try to unlock your heart. You're gonna turn me animal, You’re gonna turn me dumb. Your kiss in the night, Bringing the light, You’re like the rising sun. I hunger for you like a cannibal, Not gonna let you run. I'm gonna take you, I'm gonna shake you, I'm gonna make you cum. Swear to god it will get so hot, It’ll melt our faces off. Then we can see, The you the me, Beyond mirrors outside clock. Held naked in the light, Held gently, Held tight, So soft! Get off! Get off! Ball so hard, We’ll smash the walls, Break the bed, And crash the floors, don’t! Stop! Laugh and scream! And have the neighbors call the cops! 'till all the eyes that they've seen our fire play!! Can't forget,Mark it down, Call it lovers Day!! Yes here of course there are miracles. Under your sighs and moans. I'm gonna take you, I'm gonna take you home.

Tv On The Radio'yu seviyoruz.

dinleyin buradan.

Fantastik Behlül!!

2009-02-07T08:09:00.000-08:00

Eski caglardan kalma fantastik bir ask dizisi!!!

Unutulmaz (!) bir romandan uyarlanan Ask-i Memnu dizisinin 19. bölümünde, Bihter, Behlül'ün odasina girer ve alenen karistirir, parfumunu ahlaksizca koklar ve terbiyesizce doker filan.. ama bundan önce Behlül'ün okudugu kitabi eline alip bakar.. Behlül, Tolkien'e ait "Hurin'in Cocuklari" kitabini okuyormus meger. Aman yarabbi. Behlül fantastik kurgu romanlari severmis. Hem de onlarin en güzelini, inanilmaz bir roman olan, Ask-i Memnu'ya on basacak kadar hüzünle dolu o kitabi okuyormus.

Bir yasima daha girerken böylece, o kitabi o kareye dahil eden, kurgudan sorumlu kisi midir, yönetmen midir, sette alelade dolasan biri midir her kimse, gözlerinden itinayla öperim...

Saygilar,,

I'm Yours

2009-02-05T14:53:00.000-08:00

Uzun zaman oldu izleyemiyordum.. Bu kez denk geldi Helsinki'de gerceklesen 2009 Avrupa Buz Pateni Sampiyonasinin final performanslarini seyrettim. Hani böyle artik parti havasinda gecen kismini. Yevgeni döneminden sonra takip edememisim ben, etmek istememisim belki de :)

Brian Joubert erkeklerde birinciligi gögüslerken cok güzel bir final gösterisi sundu. Performansinin ilgi cekiciligi kullandigi sarki ile cok alakali ki benim bu yaziyi yazmama dahi sebeptir. Jason Mraz - I'm Yours adli sarkiyi kullanmis sporcu ve ne güzel yapmis onu. Buyrun buradan da izleyin..

Sevdigim ama cok da hayatimda bi yerlere koyamadigim bi insandir Jason Mraz. Sevimli olmaya calisan tavirlari beni rahatsiz ediyor yer yer. "The Beauty In Ugly" adli sarkisi da isim itibari ile benim cesitli tepkilerime sebep olmustu; "hee ugly evet hem de in the beauty, tamam sen de herkesin sevgisini kazan, (ince ses tonu ile) eveet cirkin kadin yoktur kiii bik bik herkes icinde güseldir filen". Yani tamam ama aslinda bu yasina ragmen bi grammy adayligi da almis bu kadar da tepkili olmamak lazim. N'apalim böyle bu amerikalilar, simarik az bucuk.

Tamam, gelelim su sarkiya.

O kadar güzel ki..

Ben biraz şıpsevdi bi insanim. Ama uzun süredir asik da olmadim. Benim icin ask hep eglenceli birseydi. İste böyle karninda kelebekler falan :) Sonrasinda iliski olup olmamasi, bir sevgililik halinin devami degil de öncesindeki hosluklar beslikler, didismeler güzel geliyor bana. Cok da kafama göre birini buldum bunlari karsilikli yasadim diyemem aslinda. Neyse, uzar bu konu..

Bu sarki benim kafamdaki aski, asik olma halini, ask duygusunu cok güzel anlatiyor. Müzikle, sözlerle, eglencesi, hareketliligiyle. Ayna karsisinda kendi dilinizi yuvarlayip bakarken aynanin buharlanmasi, oraya yeni bi surat cizip gülmeye baslamaniz, evet, böyle birsey iste ask. Evet, karmasik hale getirmeye gerek yok ki, su anda, simdi o varsa yasanacak. Eglenilecek. Gülümsenecek biraz. Müzigin güzelligine birakacaksin kendini, ne kadar özgür oldugunu hissedeceksin, ve bileceksin, sevilmek senin de hakkin ki. Cekinmeyeceksin.

Basit olmak demek ask. Sevgi kadar agir bir kelime degil. Sevgi kadar sorumlulugu da beraberinde getiren yogun bir duygu degil. Basit seylere güler, ufacik seylere aglarsiniz asikken. Düsünmeden hareket edersiniz.. Dogal! Bu özgürlüktür aski cekici kilan. İnsanin kacmaya ihtiyac duydugu zamanlara gelir yerlesir ask. Sanki baska bi evrene gecmis, boyut degistirmis gibi keyifli, özgür, neseli, kirilgan, hassas oluverirsiniz. Olun gitsin canim, ne güzel iste..

Buyrun buradan da videosuna ulasin.. Gözlerinizi kapatin dinleyin bence, cok daha güzel.

edit: meger 51. grammy ödüllerinde yilin sarkisi dalinda aday imis. her ne kadar ödülü alamamis Coldplay - Viva la Vida'ya kaptirmis olsa da.

Hımmm...

sözleri de ekleyeyim en güzel birsey olsun...

Well you done done me and you bet I felt it

I tried to be chill but you're so hot that I melted

I fell right through the cracks

Now I'm trying to get back

Before the cool done run out

I'll be giving it my bestest

And nothing's going to stop me but divine intervention

I reckon it's again my turn to win some or learn some

I won't hesitate no more, no more

It cannot wait, I'm yours

Well open up your mind and see like me

Open up your plans and damn you're free

Look into your heart and you'll find love love love love

Listen to the music of the moment baby sing with me

We're just one big family

And It's our God-forsaken right to be loved love loved love loved

So I won't hesitate no more, no more

It cannot wait I'm sure

There's no need to complicate

Our time is short

This is our fate, I'm yours

Scooch on over closer dear

And i will nibble your ear

I've been spending way too long checking my tongue in the mirror

And bending over backwards just to try to see it clearer

But my breath fogged up the glass

And so I drew a new face and laughed

I guess what I'm be saying is there ain't no better reason

To rid yourself of vanity and just go with the seasons

It's what we aim to do

Our name is our virtue

But I won't hesitate no more, no more

It cannot wait I'm yours

Well open up your mind and see like me

Open up your plans and damn you're free

Look into your heart and you'll find that the sky is yours

Please don't, please don't, please don't

There's no need to complicate

Cause our time is short

This oh this this is out fate, I'm yours!

Google'a olan hayranligimiz artiyor..

2009-01-28T05:27:00.000-08:00

Outlook kullananlar, artik gmail de beklentilerinize karsilik veriyor.. İnternet baglantiniz kesilse de calismaniza devam edebiliyorsunuz. Maillerinizi okuyabiliyor, mail gönderebiliyorsunuz. Baglantiniz varken yaptiginiz herseye devam ediyorsunuz. Baglantiniz geri geldiginde göndermis oldugunuz mailler iletiliyor, size gönderilmis mailler geliyor vs. Yani Outlook'taki Send/Receive tusunun baglanti geri geldikten sonra islevsel hale gecmesi gibi.

İnternete bagli degilken yaptiginiz islemler bilgisayarinizin harddiskine kaydediliyor internet ortaminda kaydedilmek yerine..

Bu islevi kullanmak icin Google Gear'i bilgisayariniza yüklemeniz yeterli!

Bu hizmet simdilik test yayininda :) ayrintili bilgi icin bu adres yardimci olabilir.

Bayildim..!

Son günler..

2009-01-28T01:57:00.000-08:00

Al iste,

hangi sarkiyi dinlemek istedigimi bile bilmedigim karmasik dönemlerden biri. Oysa ki kafamda hersey net. Ne yapmak istedigimi, sorunumun ne oldugunu ve yapacagim hamleleri biliyorum bu kez. Sadece enerjim yok.. 10 gün tatil iyi gelecek bana. Bu Cuma'dan baslayarak... Ögrencilik yillarimda da tatil yapmamis oldugum gercegi ile yeni yeni yüzlesiyorum...
ama ben seviyorum ki calismayi..

ofisde soguk nevale olarak biliniyorum sanirim. ama bi türlü bu halimi engelleyecek sicakligi hissedemiyorum insanlardan..

neyse.

dinlenecegim!

Baby, You're Gonna Miss That Plane!

2009-01-21T06:05:00.000-08:00

5 yillik bir gecikmeyle izledim bu filmi. Ama belki de tam zamaniydi. Önce yasamam gereken seyler vardi bu filmin her anindan tat alabilmek icin. :)

Ethan Hawke ve Julie Delpy, basrollerde gayet basarili, acikca goruluyor, uzerinde durmaya gerek yok. Geciyorum..

80 dakika bu film ve her dakikasi izlemeye deger. Hic bir anini harcamamis yönetmen Richard Linklater. Bir solukta izlemek, olaylarin akip gitmesi, evet. Aslinda farkli pek cok olay yerine tek bir hadisenin oluyor olmasi, akmasi, dogru. Filmde yasananlarin 1 saate yakin bir zaman dilimine ait olmasi, böylece filmin pek bir gercekci yansimasi.

Diyaloglar.. Hüzünlü bir ask filmi belki bu kimilerine göre ama diyaloglarla o kadar eglenceli bir hale gelmis ki. Birbirini pek de tanimayan iki insanin 40 yillik arkadas gibi deyim yerindeyse hayata dair sohbet etmesi. Ekolojik konulardan kadin hissiyatlarina kadar genis bir baglamda hos olmaktan öte samimi bir sohbet.

Merak!

Acik söylemek gerekir ki ne zaman öpüsecekler sorusu kafanizda dolandiginden sürekli bir uyaniklik icinde buluyorsunuz kendinizi filmi izlerken. Ne güzel bir hisdir bu ama ya :)

Siz de gec kalmayin benim gibi.. Gidin izleyin..

Hoppidi.

Alerjikim ben!

2009-01-04T06:04:00.000-08:00

alerji nedir 101

"Alerji vücudun özel bir maddeye karşı gösterdiği ters (kötü) tepkiyi açıklamak üzere kullanılan bir terimdir. Alerjiye neden olan çoğu şey aslında zararlı değildir ve alerjisi olmayan insanlar üzerinde etki göstermez. Alerjik tepkimeyi harekete geçiren herhangi bir maddeye alerjik madde (alerjen) denir."

Evet anlasildi ise devam ediyorum..

Burnumun kenarlari silmekten yara oldu. Sabahlari, yada minibus-otobus kokusunda, parfum kokusunda, sigara kokusunda hemen bir hapsuruk ve ardi sira gelen burun akintisi ile yasamima devam ediyorum. Ev akari denen asagida resmini gordugunuz yaratik geceleri gelip burnumuza yerlesiyor. Hassas bir insansaniz benim gibi, gecenin 4unde uyanir 15 kez hapsurur ve burnunuzu sildikten sonra yeniden uyuyabilirsiniz.

Burun kismini geciyorum...

(iyy pis hayvan ya...)

Bilinen o ki vücudun bagisiklik sistemi, antikorlar üreterek alerjenlerin üzerine saliyor, bir guzel savasiyorlar. Antikorlarin olayi bu zaten; bagisiklik sisteminde olusturulan bu proteinler vücuda zarar verebilecek enfeksiyon olsun virüs olsun herseye gözleri kapali dalarlar. Vücut bir alerjik maddeye denk gelmeye görsün, hemen Immunoglobulin E (IgE) denen bir antikor salgilaniverir. Bu antikor, öteki kan hücrelerini de costurur, ortamda bir histamin yogunlugu olusturulur salgilanaraktan ve ikisi birlikte alerjik tepkime semptomlarini baslatirlar. Cok iyi de olur cok güzel de olur. Herhangi bir alerjik tepkimede olusabilecek tipik semptomlarin cogunun sebebi zaten histamindir.. Budur yani olay.

Anne babadan zaten alerjenlere duyarli genler almissaniz, bebeklik döneminizden itibaren karsilasilan her alerjenle birlikte bu durum cosar ve alerjik bir insan olur cikarsiniz. Pek ala..

Nedir alerji belirtileri acaba;

• Hpsuruk (eveett)
• Hiriltiyla soluma, (sanki kirk yildir sigara iciyormus gibi)
• Sinüs agrisi (aaah ah evet, ne bas agrilari cektik..)
• Burun akintisi, (pöeefff)
• Öksürme, (ökürmesen evet)
• İsilik / kurdesen,
• Sislik, (gögüslerde :P)
• Göz, kulak, dudak, bogaz ve damak kasintisi, (oy oy oy düsmanima vermesin)
• Nefes darligi, (hava kirliliginden sananlara duyrulur)
• Bulanti, kusma ve ishal (abarttiniz artik)

Kendinizi, alerjinizi tanimak icin testler yaptirabilirsiniz;
- Deri testi
- Kan testi
- Yama testi

detayli bilgi icin JFGI :)

Korunabilirsiniz ama! Söyle ki;

1) Carsaflari, battaniyeleri, 1-2 haftada bir 60° C'de yikayiniz. Sicak su akarlarin, alerjenlerin canina okur :)

2) Hava temizleme cihazlari var, bulun alin.

3) Nemli yerleri sever bu pis seyler, odanizi havalandirin. Soguk falan demeyin kisin da sabahlari acin pencereyi biraz. Nem birikmesin ortamda, üremesin akarlar, alerjenler.

4) Kedi, köpek, hamster filan uzak durun rica edicem. Duramiyorsaniz eger gidip veteriner hekim bulun sorun bi bakalim ne yapmak lazim bu hayvanlar az tüy döksün diye. Yada yikayin falan onlari. iyy.. Ayrica bari yataginizda yatmasinlar.

5) Küf mantarlari ile yakin iliski kurmayin, baska mantarlar deneyin :)

6) Polen denen hadisenin alerjikleri ne hale getirdigini biliyoruz. Evden cikmayin kavaklar tüy dökerken. Yada illa Odtü'de oldugu gibi nefes alinamayan o polen ucusan dönemlerde derse gitmek zorundaysaniz maske takin, eve yada yurda vs geldiginizde kiyafetlerinizi degistirin. Lüks yasam müdavimleri de camlara polen filtresi taktirsin. Hadi bakayim..

7) Arabalarinizi da temiz tutun. O da bir cesit yasam alani ama degil mi.

Durum böyle arkadaslar, hepimize kolay gelsin :)

Siz de görün.

Lamb - I Cry

2008-12-04T03:49:00.000-08:00

diyecek hiç birşeyim yok. tükeniyor bazen işte insan. şarkılar var ama. neyse ki...

One day I met a precious soul
Whose words had touched my heart
His poetry resounded soIt tore my soul apart
But when I tried my thoughts to speak
Emotion made my mind so weak
And time stood still for years and years
I bathed him in my tears

I cried, I cried
Tears of joy tears of pain
I cried, I cried
Tears of love again and again

Some people turn to pills and things
To help them through the day
To take them up or down or just
To ease the blues away
But me I really want to feel
The ups and downs of life so real
Happy or sad emotions reign
My tears flow just the same

I cried, I cried
Tears of joy tears of pain
I cried, I cried
Tears of love again and again

I cried, I cried
Tears of joy tears of pain
I cried, I cried
Tears of love again and again

Gonna burn so completely
I leave no trace
Though so many out there would laugh in my face
For wearing emotion so close to the skin
Condemn me they might if to love's such a sin

I cried, I cried
Tears of joy tears of pain
I cried, I cried
Tears of love again and again

I cried, I cried
Tears of joy tears of pain
I cried, I cried
Tears of love again and again

biz evdeydik, bayram oldu..

2008-09-30T11:41:00.000-07:00

eski tadi kalmis mi kalmamis mi oturup tartisabiliriz..

eski tat neymis öncelikle, herseyin daha iyi oldugu zamanlar mi? oyle bi zaman oldu yani eminiz oyle mi?

neyse simdiye bakalim...

eve 3 grup cocuk geldi ve seker yerine para istediklerini ima ettiler (evet eski tadi kalmamis :) ). onun disinda bayram pek ugramadi bugun buraya.. oyle evdeydik biz, oturduk. soguktu, yorganlastik biz.

bayram dendiginde seker calan bi cocuk imajina benzer bi goruntu geliyorsa akliniza, tamam bence. yeterlidir. parayi onemsemeyen cocuk ve sekerden daha cici ne olabilir..

Doktor bey n'olmuş bloguma?

2008-09-28T02:38:00.001-07:00

N'olmuş buraya yahu? Lyrics cenneti mi birader burası, dağılın hadi. Bundan sonra gelsin yazılar, gelsin günlük telaşeler... Yaa olmadı diyenleri http://www.lyrics.com adresine sevk ediyorum.

Geldim buralara. İstanbullara.. Bu zamanda taşınılacak son şehir. Hele ki tam da dünyanın en kalabalık şehri seçilmişken. "Olsun ama metrobüs yapıldı ki" gibi avunuluyor burada. Canım ülkem, güzel insanlar..

İşyerleri gibi adının içerisinde "iş" geçen her şey, ciddiyetle haşır neşirdir elbette ama işyeri içinde küfrün tavan yaptığı, herkesin bağırarak konuştuğu ve kimsenin rahatsız olmadığı herhalde bir borsacıların o iğrenç ofislerinde görülmüştür. Ama eminim onlar buradakiler kadar komik de değiller. Güzel, güzel...

Ama dahil olmak, yaşamanın ilk kuralı. Dahil ol eğlenceye, coşkuya.. Zamanla. 1 ay bitmiş. Hangi zamanı bekliyoruz?
Elif Cemal ve Sarp'ı çok sevdim ben. İletişim kuruyorlar benle.

Kahkahalarla gülmeyi, şarkı söylemeyi olduk olmadık, içimden gelen ani çıkışları gizlememeyi özledim.

Bi de sandım ki buraya gelince arkadaşlarım ve aşklarım falan herşey çok güzel olacak. Ama olmadı. Şimdi detay vermek istemiyorum. İş denen şey vaktin %80ini zaten yutuyor. Gerisi ise özel hayata ayrılıyor. Öyle şeyler..

Al işte sonbahar da geldi. Hüzün oldum ki ben.

REM'e gelin hadi.. Bilet alın =)

Böyle şeyler.. Oldu mu bu?

K.D. Lang - Constant Craving

2008-08-01T08:08:00.000-07:00

Even through the darkest phase
Be it thick or thin
Always someone marches brave
Here beneath my skin

Constant craving
Has always been

Maybe a great magnet pulls
All souls towards truth
Or maybe it is life itself
That feeds wisdom
To its youth

Baby It Ain't Over Till It's Over

2008-05-25T08:41:00.000-07:00

here we are still together, we are one.. so much time wasted playing games with love. so many tears i've cried, so much pain inside, but baby it ain't over 'till it's over. so many years we've tried to keep our love alive. but baby it ain't over 'till it's over. how many times did we give up? but we always worked things out and all my doubts and fear kept me wondering if i'd always be in love. so many tears i've cried, so much pain inside, but baby it ain't over 'till it's over. so many years we've tried and kept our love alive but baby it ain't over 'till it's over. so many tears i've criedso much pain inside. but baby it ain't over 'till it's over. so many years we've tried and kept our love alive, but baby it ain't over 'till it's over..

Live With Me

2008-04-26T04:52:00.000-07:00

13 Temmuz 2008, Massive Attack İstanbul Konseri'ni beklerken...

LIVE WITH ME

It don't matter, when you turn.. Gonna survive, you live and learn..

I've been thinking about you, baby by the light of dawn, a midnight blue ... day and night ... I've been missing you. I've been thinking about you, baby.

Almost makes me crazy, come and live with me.

Either way, win or lose, when you're born into trouble, you live the blues..

I've been thinking about you, baby. See it almost makes me crazy..

Times, nothing's right, if you ain't here.. I'll give all that I have, just to keep you near..

I wrote you a letter, I tried to, make it clear, you just don't believe that i'm sincere..

I've been thinking about you, baby.

Plans and schemes, hopes and fears.. dreams that deny, for all these years..

I, I've been thinking about you, baby living with me, wow..

I've been thinking about you, baby.. makes me wanna hoooo, hoooo,hoooo,hoooo..

Yeah, yeah, yeah.. Times, nothing's right, if you ain't here..

I'll give all that I have, just to keep you near, I wrote you a letter, darling, tried to make it clear, but you just don't believe that I'm sincere..

I've been thinking about you, baby.. I want you to live with me, wow..

I've been thinking about you, baby..

I want you to live with me..

the sailor song

2008-04-15T08:50:00.000-07:00

I was your sailor, your demon, your lover, your overbearing best friend hoping for some attention.

I saw through your automatic heartache, and now I know that love is as love was, it’s downhill from here….

Should I run a million miles away from every memory of you?

Let that be a lesson to me, think not with my heart but with my head.

No I never really had it in me, did I, did I?

(No) I never really had it in me, did I, did I?

I was your mattress, your armchair, your TV, your everlasting talk show host, mouthing “baby, you’re wonderful”.

I fell under your control, switch on switch off, robotic I lost every ounce of myself.

Should I run a million miles away from every memory of you?

Let that be a lesson to me think not with my heart but with my head.

No I never really had it in me, did I, did I?

(No) I never really had it in me, did I, did I?

No I never really had it in me, did I, did I?

(No) I never really had it in me, did I, did I?

I was your sailor, your demon, your lover, your overbearing best friend hoping for some attention

sailors, lovers & overbearing best friends

you can't be ugly, be pretty!!

2008-04-07T12:44:00.000-07:00

Machine Gun

2008-04-05T07:28:00.000-07:00

I saw a saviour, a saviour come my way

I thought I'd see it in the cold light of day

But now I realize that I'm only for me

If only I could see you return myself to me
And recognize the poison in my heart
There is no other place, no one else I face
The remedy will agree with how I feel

Here are my front teeth, what more can I say?
For I am guilty for the voice that I obey
Too scared to sacrifice the choice chosen for me

If only I could see you return myself to me
And recognize the poison in my heart
There is no other place, no one else I face
The remedy to agree with how I feel

machine gun

Nude

2008-03-21T11:43:00.000-07:00

Don't get any big ideas

They're not gonna happen

You paint your smile

And fill the holes

There'll be something missing

Just when you found it

It's gone

Just when you feel it

You don't

It's gone forever

She stands stark naked

And she beckons you to bed

Don't go, you'll only want

To come back again

So don't get any big ideas

They're not gonna happen

You'll go to Hell

For what your

Dirty mind is thinking

And now that you found it

It's gone

Now that you feel it

You don't

It's gone forever

Tears Dry On Their Own

2008-03-20T12:56:00.000-07:00

All I can ever be to you Is a darkness that we know, And this regret I got accustomed to.Once it was so right When we were at our high, Waiting for you in the hotel at night.I knew I hadn't met my match, But every moment we could snatch, I don't know why I got so attached. It's my responsibility, And you don't owe nothing to me, But to walk away I have no progressity. He walks away, The sun goes down, He takes the day but I'm grown And in your way, In this blue shade My tears dry on their own. I don't understand, Why do I stress a man, When there's so many bigger things at hand. We could've never had it all, We had to hit a wall, So this is an inevitable withdrawal. Even if I stop wanting you And perspective pushes true, I'll be some next man's other woman soon. I couldn't play myself again, I should just be my own best friend, Not f**k myself in the head with stupid men. He walks away, The sun goes down, He takes the day but I'm grown And in your way, In this blue shade My tears dry on their own.So we are history, Your shadow covers me, The sky above A blaze He walks away, The sun goes down, He takes the day but I'm grown And in your way, In this blue shade My tears dry on their own. I wish I could say no regrets, And no emotional debts, Cause as we kiss goodbye the sun sets. So we are history, Your shadow covers me, The sky above a blaze that only lovers see. He walks away, The sun goes down, He takes the day but I'm grown And in your way, In my blue shade My tears dry on their own.He walks away, The sun goes down, He takes the day but I am grown And in your way, My deep shade, My tears dry on their own.He walks away, The sun goes down, He takes the day but I'm grown And in your way, My deep shade, My tears dry...